şükela:  tümü | bugün
  • değerli gençler, nasıl bizden öncekiler bize "beyoğlu'na takım elbisesiz çıkılmaz" olayını anlattıysa biz de sizlere bu çağdaş dönemi anlatacağız.

    evet istanbul'da akbil öncesi kağıt otobüs bileti kullanılirdi. bu biletler gerek resmi iett bayilerinde, gerek de bilimum büfe, gazete bayileri, işportacı tarafından satılırdı.

    otobüse binince bu biletler bugün akbil okuyan cihazın olduğu yerdeki metal kutulara atılır ve evet şaka değil bu kutuların içinde cayır cayır yanardı. otobüsün içinde soba kokusuna benzer hoş bir ambiyans olurdu.

    yine ilginçtir, akbil çağının ilerisinde bir sistem olarak kullanıma girmiştir. ancak akbil sisteminin geliş amacı hayatı kolaylaştırmak değil, sahte bilet basım ve satımının korkunç boyuta ulaşmasıydi. düşünün bir a4 boyutu değersiz kağıt en az 20 - 30 otobüs bileti demekti.

    peki bu dönemde bizler ne yapardık? para olmayınca bir otobüs biletini ikiye böler, ortadan ikiye katlanmış süsü vererek iki kişi kullanırdık.

    yine bu dönem aylık abonman karta mavi kart denen dönemdir.
  • aydınlıktan kasıt olsa olsa, yanan biletlerin ateşinin aydınlığıdır.
  • akbil çıktıktan sonra akbil ile yapıldığı iddia olunan yolsuzluk arşa çıkmıştı. arada bir, birilerinin yaptığı küçük yolsuzluklar toplu halde bir kaç kişiye büyük servet kazandırdı dediler.