şükela:  tümü | bugün
  • pınar kür'ün 1984 sait faik hikaye armağanını kazanan ve içinde 5 hikaye bulunan öykü kitabı.
  • paris apartmanında geçer öyküler. elmadağ' da bir paris apartmanı gerçekten vardır..
    ve pınar kür orada yaşar...
  • pinar kur'un yasamayi bir turlu beceremeyen karakterlerinin cocukluk hatiralariyla besledikleri yasamlarini-konu itibariyle cok ilgi cekici olmasa da- anlatimdaki ustaligi bakimindan okunasi degerdeki oyku kitabi....
  • 1984'te everest yayınları'ndan çıkan kitabın arka kapağında pınar kür'ün kara kaşlı, kara gözlü bir gençlik resmi var. benim gibi pınar kür'ü yaşlılık zamanında görmüş biri için ilginç.

    içeriğine gelince; iç burkan hikayeler var epey.

    bir kadın yazar bir erkeğin dünyası sanırım ancak bu kadar güzel anlatabilir. son hikaye hariç baş karakterler hep erkek. çoğu da umutsuz, acılı.

    kelimelerle dans edilen, hafif bir kitap. evde, işte, okulda, yolda her yerde okunabilecek türden.
  • akışı olan, sonrasız bir şeydi, öyle bir kitaptır.
    şunu hatırlıyorum, yanlışıyla, ve ifade biçimini çıkaramıyorum:

    "...bir yalnızlık ya da yalnızlığı anlamaktı paylaştığımız. kırk yaşından sonra hayatını düzene koymak her kadının hakkıdır, ismi fıkralardan çıkma hayganuş olsa bile."

    "[...]artık gelmeyiniz.[..]"
  • (bkz: biraz daha ölmek)

    okumadan ölünmemeli
  • yanlış hatırlamıyorsam kitabın ismi olan -"akışı olmayan sular" gibiydi hayat- 3. öyküde geçiyor sadece.
  • hep göz önünde olan tutunamayan bireyleri anlatan kitaptır. olay örgüsü çoğunlukla süprizlerle dolu olmaktan çok ötede sıradan konulardır. ama pınar kür bunu umursamıyor neredeyse. dikkatimizi çekmek istediği hayatta bu kadar sıradan, basit ama görmediğiniz bireylerin iç çekişmelerini, bitmişliğini anlatıyor bize.
    ani geçişlere çokca yer veriri bu kitap. bir anda geçmişte buluruz kendimizi ve olayın temelini öğreniriz. sıkıntıda olan bir bireyden öte yapamamış, başarısız bir kişi olduğunu fark ederiz aslında.
    kısacası umut saçan acaip farklı sonla biten kitap değil. umutsuzluğun kitabı.
  • hemen her öyküde, yaşadım mı, yaşamadım mı, yaşamak bu mu, düşünmeden yaşıyorum işte, günlük yaşam zaten düşünmemizi engelleyen bir rutin ve koşturmaca değil mi gibisinden iç açıcı konularıyla hayatın anlamsızlığını çokça düşünmeye başladığım günlerde iyice bunaltması dışında güzel kitap.

    zorlama kelime kullanımlarıyla ilgili notlar aldım. kitap yanımda olduğu bir gün eklerim.