şükela:  tümü | bugün
  • bir entride gördüğüm yanlış kullanım. aklını demeyeyim de dilini kullanamamaktan kaynaklanan böyle hatalarla çok karşılaşıyoruz.
    aslında bunu daha çok "keyfim yerimde" şeklinde görürüz.
    biraz düşünse bulacak aslında. akıl niye senin yerinde olsun? kendi yerindedir o.
    keyfim yerinde
    aklım yerinde
    dilimize biraz dikkat gösterelim çocuklar. her şeyimiz dilimizde. bütün anlam, mana, maneviyat, hatta maddiyat kelimede. onu kullanırken biraz hassasiyet gösterelim. sözün hatırı var. bir kelime kolay yetişmiyor. onun geçmişi senin genlerin kadar eski olabiliyor. onun için bazı eski kafalar, yeni duydukları nevzuhur kelimelere tiksinerek bakıyorlar. kelime yıllandıkça kıymetlenen bir şarap gibi. onun için dil bilincine zevk demişler. zevk aslında tat alma hissidir (duyu). yediğimiz yiyecekleri tattığımız dil ile sarf ederiz kelimeleri. o halde onları sarf ederken de zevk etmek, tadına bakmak gerekir. tıpkı yemeği pişirirken, tuzuna, yağına pişme oranına bakar gibi. buna dil zevki diyorlar. hatta zevk sahipleri bu zevk kelimesinin sonundaki k harfini kalın telaffuz ediyorlar; "dil zevkı" gibi.
    demek istediğim, aklınızı başınıza alın, aklınız yerinde olsun. yoksa aklınızı alırlar alimallah.
    hani burası bir sözlük ya. o bakımdan ikaz etmek istedim. kendinizi, gerçek bir sözlük yazarı gibi düşünün burada yazarken. dilimizin hazinesine ne kattığınızı göz önünde bulundurun.
    (büyüdüğümü hissettim birden. çocuklara nasihat eden bir dede gibi. gençlerle "takılan" bir ihtiyar gibi.)