şükela:  tümü | bugün
  • bundan on yil önce türkiye'ye geldigimde o güzel havasini icime cekip, vatanimda oldugumu hissediyordum. her seye ragmen bu ülkeyi ve bu insanlari seviyordum, hala ülkemi ve milletimi seviyorum fakat artik mutlu hissedemiyorum, en belirgin nedeni ise,
    daha havaalaninda hemen hemen hic türkce konusana denk gelememek, bir karis sakali ile cübbeli cagin gerisinde insanlar, sira beklerken baskalarini itip kakmalari, yüksek sesle bagira cagira konusan arap kökenli insanlarin coklugu.
    akp iktidari boyunca en belirgin olarak hissettigim, artik kendi vatanimda kendimi yabanci hissetmem oldu, derin bir sizi ile o mutlu günleri özledigimi hissediyorum, bunu bize niye yaptilar.
    her zaman türkiye hakkinda söyle derdim " ben ülkemde tuvalet bile temizlesem mutlu oluyorum "
    bir kac saat sonra vatanimda olacagim ve mutlu olamiyorum.
  • (bkz: umut)
    (bkz: hayal kurmak)
  • ankara onların döneminde musluktan su içemez hale geldi, al sana ilerleme.
  • eurovision.
  • efendi, mütevazi insanlar, ne istediğini bilen saygılı. sokakta yeni nesil gençliğe bir bak yozlaşmanın dibinin dibini göreceksin.
  • milli bayramlarda stadyumlarda, meydanlarda ve okullarda öğrenciler, öğretmenler ve ailelerin hep birlikte coşkuyla bayram kutlamaları.

    bayram coşkusunu, bayram kutlama mutluluğunu aldılar elimizden.
  • kimin kürt kimin türk olduğunun önemi olmayan, alevi sünni kelimelerinin hayatımızda insan ayrıştırmak için kullanılmadığı zamanlardı, ötekileştirilmediğimiz.