şükela:  tümü | bugün
  • tam olarak 2009-2010 yılları arasıydı. 5 yıldır koyu bir akpliydim. aslında akpli değildim. "tayyipfanboy_2023" gibi bir şeydim. girdiğim her mecrada uzunu savunuyordum. dost ortamı olur, online oyun olur, sosyal medya olur her yerde kendi çıkarımı değil, millet çıkarını değil de uzun'un çıkarını savunuyordum. misal kürtaj mevzusu açılıyor. aynı mevzuyu cehape açsa yüzde yüz karşı çıkardım. ama uzun açtığı için otomatikman desteklemem lazımmış gibi hissediyordum. şehit haberleri geliyor ,millet galeyanda, ben; "şehit gelmiyorsa sorun var geliyorsa hükümet işini yapıyor demektir" şeklinde bir kafadayım.

    hiç unutmuyorum bir ara yüzde 20 elektrik zammı yapılıyor, öyle ki; bir dönem neredeyse her ay zam yapılıyordu. hatta bir ay zam yapılmadığı zaman "elektriğe önümüzdeki dönem zam düşünmüyoruz" şeklinde haberlerle bu bir müjde olarak lanse ediliyordu. ben yine uzun'u destekliyordum. "tasarruf yapılmalı elektrik için doğalgaz alıyoruz cari açık..." vb. muhabbetler falan yapıyordum. aynı şekilde sigara zammı yapılıyor. sigara içtiğim halde ben yine uzun aşağı uzun yukarı.

    sabahları haber programları izliyordum. eve geldiğimde başka bir işle uğraşsam dahi habertürk,ntv daima açıktı. a haber yoktu sanırım o sıralar. olsaydı başka kanal izlemezdim zaten. amacım; gündemi takip etme değil de uzun'un sesini duymak gibi bir ihtiyacım vardı. sesindeki ahenk hoşuma gidiyordu. ne dediği önemli değil. "onlaaağaaarrr1!!!1 hebelehübelee biiiğiiizzz şukarmuakara" o tonlamalar hoşuma gidiyordu. bazen tüylerim diken diken oluyordu. gurur duyuyordum. "uzun öldüğünde ne yaparız" diye düşünüyordum. şimdi o günlere bakıyorum da, sanki hipnoz edilmişim...

    yine böyle bir sabah habertürk izliyorum. nevruz günüymüş, kutlamalar falan yapılıyor. diyarbakır'da konser alanı gibi bir yer gösteriliyor, müthiş bir kalabalık var. maskeli tipler ellerinde keleş konser alanında güvenliği sağlıyor. polisin p'si yok. bdpli bir vekil çıkmış konuşuyor; "40 yıllık mücadelemiz boşa gitmedi, boşuna ölmedik, boşuna öldürmedik. bu gün tarihi bir eşiktir. şöyle kazandık böyle kazandık" gibisinden... başımdan aşağı kaynar sular döküldü. ntv'ye geçtim yine aynı. trt, aynı. ne zaman müdahale edilecek diye konuşmanın sonuna kadar bekledim. edilmedi. hala uzun'un bundan haberi olmadığını, onun bilgisi dışında yapıldığını düşünüyordum ki akşam haberlerinde gerçeği öğrendim. "iyi şeyler olacak" dediler. bugün bakıyorum da o günden bugüne çok kötü şeyler oldu.

    kürt açılımıyla, hipnozdan uyanır gibiydim. uzun, yine aynı şekilde konuşuyor "biiiğiiizz!!1212 hebeleeeğ hübeleeğ!11" ama ben eski tadı almıyordum. "40 yıldır bunca şehit boşuna mı verilmişti. taleplerini madem eninde sonunda kabul edecektik, 40 yıl önce kabul etseydik. neden öldü bu insanlar" diye düşünüyordum. kırgındım ama "bir şekilde akp'den vazgeçmem bir şey olur yine uzun'u babam gibi severim" diyordum. işte o bir şey hiç olmadı. aksine o çatlak 6 yıldır geziyle,tapelerle,nefret söylemleriyle,koltuk sevdasıyla, "iyi şeyler olacak" denirken şehitlerin kat be kat artmasıyla daha da derinleşti. uzun'un ikinci yüzünü gördüm.

    akp'ye oy verdiğim için suçluyum ve pişmanım.