şükela:  tümü | bugün
  • bu başlığı açma sebebim diğer bütün başlıklarda, twitterda, hayatımızın tam ortasında sürekli akp’lilerden şikayet edip gerçek sol’un yapması beklenen onlara dertlerimizi anlatma, onları küçük görmeden, yaftalamadan, çomar demeden kendilerine bir şeyleri gösterebilmemiz gerçeği.
    akp’lisi de akp sempatizanı olmayanı da bundan yakınıyor. evet diyoruz, onlara derdimizi güzelce anlatmalıyız ki anlasınlar, kendilerini dışlanmış mağdur hissetmesinler. evet çok güzel, teoride inanılmaz mantıklı, ego ya da bunca yıldır çektiklerimizi de geride bırakabilir belki minik bir ihtimal bir şeyleri değiştirebiliriz.
    ancak asıl sorun onlar bizden herhangi bir şey öğrenmek istiyor mu? dinleyecek mi? dinleyene kadar anlatsak, üşenmesek, vazgeçmesek ellerini vicdanlarına koyup sağduyulu davranacak mı?
    ya da bunu nasıl kıracağız. açıkçası etrafımda tek tük akp’li var. at yalanı sikeyim inananı da diyebilirsiniz ama öyle, sosyal çevrem zaten geniş değil. girdiğim herhangi bir ortamda da ben akp’liyim diyen ya da siyasi görüşünü bu yönde aktaran kimselere de kolay kolay denk gelmiyorum. geldiğimde de “neden” diye sormadım, uğraşmadım açıkçası. sadece eskiden oturduğum mahallede yaşam tarzı benden cok farklı insanlarla dip dibeydim ve onlar da beni eve girerken dövmesin, tecavüz etmesin, öldürmesin diye korka çekine yaşamaya çalışarak hep uzak durdum.
    ama çok yakınında bu insanlar bulunanlar nasıl mücadele ediyor? ya da ediyor mu? veya neden vazgeçiyor? ve daha önemlisi vazgeçmek zorunda mı hissediyor merak ediyorum. bir şeyleri değiştirmek gerçekten mümkün müydü? ya da hala mümkün mü ulan?
    her gün cehennemi yaşıyoruz, bir umut ve çaba bile iyi gelmez mi bize?

    ayrıca (bkz: bir akp'liye laf anlatmak)
    (bkz: akp seçmenini aşağılamak)
  • o eşik 10 sene öncesinde falan kaldı dostum. zaman makinen var mı?
  • adamlar yol yaptı yol eşiğidir. aslında yol yaptı olayı işin sadece klişeleşmiş halidir. yol yaptı gibi o kasar saçma sapan şeyler söylüyorlar ki insan bir süre sonra sinirden kendini sikecek duruma geliyor. en sonunda da "eah seninle mi uğraşacağım" deyip vazgeçiyor.

    ben çok uğraştım, çok anlatmaya çalıştım, delilleriyle, ispatlarıyla, belgeleriyle gösterdim ama faydası olmadı ve vazgeçtim. boşuna çaba harcamayın, direkt hayatınızdan çıkarın olsun bitsin.
  • birine laf anlatmak, biraz karşıdakini aşağılama içeriyor. o nedenle bunu birine laf anlatmak değil de, karşılıklı bir konu üzerine tartışmaktan vazgeçme eşiği olarak değerlendirirsek...

    olaylar ve olgular üzerinden tartışırken, karışınızdaki kişinin "siz de zamanında şöyle yaptınız!" diyerek konuyu kişiselleştirdiği, sizi ötekileştirdiği andır.

    sadece bu değildir tabi. sürekli duble yol, köprü muhabbeti, yanlış doğru ayırt etmeksizin akp'nin her yaptığını savunma durumu, sıkışınca tartışmayı sulandırma girişimi vb. de, tartışmayı bırakmak için yeterlidir.
  • "götünün gılıyız"dan sonra vazgeçtiğim eşiktir.
  • benim bu insanlara laf anlatmaya dermanim yok... inanmis adama zaten laf anlatamazsin. hindistandaki adama git o inek de... adama gore kutsal otesi yok...
    akp dedigin insan da baska bir sekilde tapiniyor.
  • "insanoğlu tuhaftır her lafı kaldırmaz, ibne dersin kızar da sikersin aldırmaz" deyip geçtiğim eşiktir.
  • "yauv siz bunları internetten ohuyonuz"
  • kisinin akp'li oldugunu ogrendigim an itibari ile asilan esiktir. sonrasinin zahmetine katlanmiyorum.