şükela:  tümü | bugün
  • birkac saat sonra gerceklesecek olan aksam yemegi faslinin ic dunyadaki kararsizlik ve buhranli hali. her gun, her gun gerceklesen sikilma hali. rutine baglamis gibi. oyle...
  • ulan şu an tam olarak bunu düşünüyodum. bir anda okuyunca noluyoruz ameke dedim.

    yiyecek düzgün bir yemek bulamıyorum. evde yapılan yemeklere karşı bile içimde bir bıkkınlık, bezginlik var. şunu alsam diyorum cık ı ıhh bunu alsam yapsam yesem diyorum ı ıhh dışarda yesem ulan şimdi bunu neden yapmışlardır diyorum.

    nalet gıcık çaresiz faydalar faydasız imkanlar imkansız bir durumdur kendileri.
  • yarım saat düşünüp yaratıcı beynimin vesilesi ile menemen ve makarna yapmaya karar verdim. acayip yaratıcıyım. patates kızartması-menemen-makarna üçgeninde dolanıp duruyorum.
  • 3-4 gündür bir şey yemiyorum kafam rahat.
  • anne olmadan önce daha doğrusu evlenmeden önce hiç böyle tasalarım olmuyordu. şimdi ise akşama be yemek yapayım sorusu kafamda dolaşıyor. yine de stres yaratacak kadar değil çünkü yemek yapmak ev işleri içinde en eğlenceli olanı. mevzu ne yapacağına karar vermek.
  • bunun bir diğer versiyonunu hanım neredeyse her gün bana soruyor.*

    (bkz: akşam ne yemek yapsam)
  • çokta şey etmemek lazım gençler. en nihayetinde 3 saat sonra gene acıkacağız. insanoğlunun bitmek tükenmek bilmeyen bu sonsuz ihtiyacı bir derde dönüştürmesi ömür boyu dertli bir adam halini almasına neden olur.
  • bekarlık sultanlık mı dediniz? bu ruh hali o kadar sıkıcı ki insanı yazıya klişelerle başlamaktan bile alıkoyamıyor dostlar.

    yurtdışında yaşıyorsun, senin iznin kısıtlı, gitmişken çocuklar kalsın bari deniliyor. onları bırakıp dönüyorsun. özlem bir yandan açlık diğer yandan. evde, yine bana hasret yine bana esmer günler başlıyor.

    memlekette olsam, meyhane köftesinden bıkmam her gün yerim. burada öyle köfte filan da yok. mutfaklar arasında dolanmak zorundasın. japon, çin, hint beğeni sırasına göre birer ikişer tur geçiyorsun, bıktırıyor. western mutfaklarda pizza, makarna vs yedin onlar da bir yere kadar. kebap desen o da yok. evet inanması zor ama dünyada döner kebap vs olmayan yerler de var.

    neticede olmuyor, her akşam bir sıkıntı gelip oturuyor. sanırım ben meyhane köftesini özledim. hani böyle yağlı olup da küçük küçük az pişmiş yapılanlardan. tabağın yanında toz kırmızı biber tuzla karışmış, kimyon filan olanlardan. her yeni porsiyonun taze tabakta değil de senin tabağına dökülerek servis edilenlerinden. evet bunu özlediğim çok belli.

    yeni de döndüm memleketten halbuki...