*

şükela:  tümü | bugün soru sor
  • jose saramago'nun 2009 ağustosunda yazmaya başladığı, ancak sadece ilk üç bölümünü tamamlayabildiği, "silah sanayinde neden hiç grev olmaz?" sorusunu ve ispanya iç savaşında silah fabrikalarında çalışan komunist işçilerin obüs toplarını sabote etmesini başlangıç noktası aldığı son romanı. kitabın nasıl biteceği de bellidir, saramago bunun notunu 16.9.2009'da kişisel bilgisayarına düşmüştür. ancak beni asıl meraklandıran bu olay örgüsünün nasıl şekilleneceği, üstelik kitap tam insanı meraklandırdığı noktada bitiyor. hevesi kursakta bırakan güzel bir roman.
  • (bkz: mızraklar mızraklar tüfekler tüfekler)
    jose saramago'nun tamamlayamadığı, sadece üç bölümünü yazabildiği, son eseri. kırmızı kitap yayınevi bunu da yayınlamış. tabii sadece 50-55 sayfa yazıldığı için aralara illüstrasyon koymuş, kitabın sonuna kitapla ilgili iki değerlendirme yazısı da koymuş. bir de saramago'nun kitapla ilgili tuttuğu notlara da yer verilmiş, iyi edilmiş. yazım sürecinin nasıl ilerlediğini, saramago'nun kitabı yazmayı çok istese de altından kalkamayışını, hastalığını vs öğrenebiliyoruz bu notlar sayesinde. tamamlansa saramago'nun diğer romanları gibi kaliteli olabilirdi. umut vaat ediyordu. ama yazık ki saramago tamamlayamadı.

    saramago, "silah sanayisinde neden hiç grev yapılmaz?" diye düşünerek başlamış romana. amacı silah sanayisinin kanlı geçmişini irdelemekti. ama ilk üç bölümde bu fikri işleyememiş. daha doğrusu bu fikrin işleneceği bölüme sıra gelmemiş. ilk üç bölümde sadece 2 ana karakteri tanıyabiliyoruz. son bölümde ana karakter arthur'un çalıştığı silah fabrikasının muhasebe kayıtlarından geçmişini araştırmaya başlaması anlatılıyor ve kitap bitiyor. okunmalı mı, bilemedim. neticede eksik bir roman.
  • üç bölümlük kısmıyla bile okuyucuyu içine alan ama hevesi kursakta bırakan kitap.
  • ülkemizde ışık ergüden çevirisi ile kırmızı kedi yayınlarından çıkmış, jose saramago'nun vefatı sebebiyle yarım kalan son eseri. kitap bu haliyle üç bölüm ve yazarın kitaba ilişkin kısa fakat açıklayıcı birkaç notundan oluşmakta.

    yaklaşık yetmiş sayfalık üç bölümün ertesinde iki bölüm daha eklenmiştir. bunlardan birincisi kitabın kurgusu ve karakterleri üzerine saramago'nın aldığı notları detaylandıran ve fernando gomez aguilera tarafından kaleme alınmış kısımdır. benim asıl ilgimi çeken ise eseri bitirmişken harikulade bir sürpriz yapan roberto saviano'nun yazdığı yarım kitabın baş kahramanı olan "arturo paz semedo'yu ben de tanıdım" isimli yazı. saviano'nun hayat hikayelerinden etkilendiği kimi yazar ve gazetecilerin ilkeli yaşamları üzerine jose saramago'nun karakterleri ve yaşam düşüncesi doğrultusunda kurguladığı bu bölüm oldukça etkileyici.
  • adı konusunda ilginç bir serüvene sahip kitap.

    yazar, kitabın adını ilk olarak roma savaş tanrısı anlamına gelen bellona‘dan esinlenerek bellona anonim şirketi olarak belirler. daha sonra eserin adını gil vicente’nin traji- komedisi exortaçao da guerra’sından alınma bir cümle olan mızraklar mızraklar tüfekler tüfekler olarak yeniler. bundan yaklaşık beş gün sonra bu sefer eserin adını bellona anonim şirketi ürünleri olarak değiştirir. en nihayetinde tekrardan mızraklar mızraklar tüfekler tüfekler‘de karar kılar.

    jose reis adı için bile aylarca kafa yorduğu ve büyük bir hevesle yazmaya başladığı eserini tamamlayamadan bu dünyadan göçüp gitti.

    nihayet yeni bir kitap yazabileceğim

    jose saramago, eylül 2009