şükela:  tümü | bugün
  • gelecek vaat eden genç şair arkadaşımız. masa dergisinde yazıyor. şiirleri klişelerden çok kurtaramamış olsa da olgunlaştıkça, şiiri o klişe prangalarından kurtaracağına inanıyorum.
    kumaş var çocukta, sevdiriyor.
    bir şiirini de koyayım şuraya, okuyuverin:

    “vakit geldi artık atlamak zorundayız
    imkan yok daha fazla alçalmaya
    yoksa kanatlarımızdan dağılacağız…

    deniz nasıl anlayabilir ki ıslandığını, yağarken yağmur
    ve biteceğini bile bile, insan!
    kendine ait bir kara parçası mı aramalı
    kalın perdeleri çekilmiş camların arkasında,
    bir mum ürkekliğinde oturup hayal mi kurmalı

    ah benim karahindiba çiçeğim, hemdemim…
    aşk ne nankör bir kavramdır ki,
    kaybolmaya yosun tutmuş bir saç tokasını,
    zamansız çıkartıyor insanın karşısına
    dışına çıkıyorum kelimelerin, boyutlar çiziyorum havaya
    ve bardaktan boşalacak suyun, dudaklarınla buluşacakkenki,
    heyecanı ve telaşı var dudaklarımda

    -da örneğin biz zaten aynı iskelede buluşmuşuz
    sen, karşı kıyıya hareketlenen sabah sekiz elli vapuru
    ben, seni takip etikçe simide doymuş bir martı yavrusuyum
    sevgi karın doyurmaz diyorlar bir de…
    hatırla! bana, fazla derin bakıyorsun demiştin bir keresinde
    oysa beni deniz tutar

    vakit geldi artık atlamak zorundayız
    imkan yok daha fazla alçalmaya
    yoksa kanatlarımızdan dağılacağız
    üstelik beni kan tutar, üstelik tanrılar da kin tutar

    artık gelişimini tamamladı lucifer
    bu son ayinimizdi seninle
    hadi! kapat ellerini yüzüme ve
    amin –de”

    bu da instagram hesabı:
    https://www.instagram.com/alicanbyr