şükela:  tümü | bugün
  • sözsüz bir tahir musa ceylan şiiri:

    yürekten beri incinmeler, içten kopa kopa ölmeler bilir misin
    ezanda olur, sesi düşer hani hocanın hayalessela. kalkar alır,
    kadındır, duadır, yivli, kesirli, kesaneli aşktır mesela. yaşamdan ifna
    neredeyse, lal rengi alevle alında, aşkı bıçaklayıp iç salmayı bilir misin

    bilir misin terk edilmeyi, lailaheilallah, evlerin kovuklarına sinmeyi.
    bir akşamüstü, hani kızıldır beklersin, oniki saat sonra beyaz bir sabah
    görmüş müydün bizi, geçmiş miydik beyaz beyaz uykundan ve kalkılmamıştı
    daha cenazenin namazından, müteveffa musallada eller bağlı saflarda iştibah

    kopart bir uçtan bir uca kan revan içinde, dönülmez sabahları, saçındaki
    ıhlamuru kokla, ağla, sök göğsünden zambakları, dik onun topraklarına
    kökler yap içinden bağlan bağla, örülmüş kazaklar gibi sar sarmala, yoksa
    bir kadın kayboluyor, ismi geçiyor leyla diye diye kaç defadır bak selada

    böyle zamanlarda sokaklar, uçurtmalar, yumuk bebek elleri yardım etmiyor insana
    sami sen olsan el verir miydin bana, onu senden almıştım ya. hani bir sabah
    vakti taptaze.
    herşeylerden habersiz tertemiz bir geyik yavrusuydu sanki ellerimde

    ne kadar da upuzun, ne çokta sevilmekte hüzün yaşardı. tam bana denk
    getirdiğin, layık bulup verdiğin için, gün gelip alacak olsan da
    teşekür kadrine

    aslında hiçbirimizin olmadı, boynundan görünmez bir iple sana asılı kaldı
    sevişirken görürdüm, günah olmasın. ama ne panayırlar
    oldu, onu hiç aldatmadım
    ikide bir bunu söylerim, vela-kuvve onu kim olsa aldatamazdı,
    çünkü o kutsaldı.
    senin derin uhreviyetini, iğneden geçirip, kendince
    işleyip, alnına nakış diye çakmışt