şükela:  tümü | bugün
  • allah rızkını verir inancına sahip toplumlar, allah rızkını verir gibi bir inanca sahip olmayan toplumların rızkıdır, ucuz emeğidir, çift süren öküzüdür, kölesidir, paryasıdır. allah kiminin rızkını verir, kiminin belasını.
  • hiç bir sosyal ve ekonomik güvencesi olmadan kendi ve ülke bütçesine yük olacak, herşeyden önce kendileri perişan olacak olan 10-15* tane çocuk yapan zihniyetin dayanak noktası..
  • kaderciliğin getirdiği bir inançtır. yani daha kendini yada yaşantısını kontrol edebilecek düzeyde yaşayamayan nesillerdir. bunun örneklerini daha fakir toplumlarda daha çarpıcı olarak görürsünüz. ama bunun anlamı daha zengin toplumlar arasında yaşanmaması değildir. çocuğun rızkı da plesanta gibi bir yaklaşımda da bulunarak, sanallık ile bilimsel gerçekler arasındaki derin uçurumu azaltır cümleler de kurmak çok doğru olmaz.
  • islam'in geregi olan tevekkul dur.dogrulugu ispatlanmistir.
    bu inanci muglak ifadelerle karalamak yada dolayli anlatimlarla yermek yerine "allah rizki verir diye yan gelip yatmayin.calisin" demek daha evladir.
    sonucta allah canini almayacagi kulun rizkini eksiltmez
  • "ve onlara: size allah'ın rızık olarak verdiklerinden infak edin denildiği zaman da, o küfre sapanlar iman edenlere dediler ki: allah'ın, eğer dilemiş olsaydı yedireceği kimseyi biz mi yedirecek mişiz? gerçekten siz, apaçık bir şaşkınlık içindesiniz." yasin suresi 47. ayet.
  • son on yıldır, aile planlaması olgusunun sistemli bir çalışma ile, gündemden çıkarılmasıyla daha da pekiştirilmiş inanış. çocuk yerine kapkaç ve tiner kadroları yetiştiren bir ülke için çok da şaşılacak bir durum değil.
  • cevremizdekilere bakip da fitre, zekat ya da eski giysilerin kimlere verildigini incelersek kismi olarak dogru olan inanc.

    gecen bayramda halam anlatiyordu, bilmemneyi 7 cocuklu cok fakir bir aile var ona verdim diye, annem de hic dusunmeden onayladi iyi yapmissin diye. evet, iyi yapmissin, o kadar cocugu yapan da biliyor zaten birileri nasil olsa birileri bizi besler bakar. biz de guya aydin kesimiz ya cocuk oldugu gibi dusunmeye baslayalim bu cocugun masraflarini nasil halledecegiz, acaba ikinciyi yapsak ihtiyaclarini karsilayabilir miyiz, gerekli ilgiyi sevgiyi verebilir miyiz diye.