1. su dünyada bir filmde duydugunda en caresiz hissettigin, en duygulandigin sey nedir diye sorsaniz tak cevabimi yapistiririm "askeri telsizden gelen allah yardimcimiz olsun sesidir" derim.. boyle dermansiz, boyle herseyin otesinde yaragi yemis bir cagri olmaz sanirim.. yani asker dedigin eninde sonunda "caresine bakariz" insanidir.. biz sivillerin bir uzayli, bir canavar ataginda bekledigimiz sey "halledeeeriiiz" demesidir genel kurmay baskanimizin.. ama askerler dahi bir noktada "allah yardimcimiz olsun" diyorlarsa.. o noktadan ötesi yoktur..

    film deli dolu giderken, kahramanlarimiz canavardan kacip, kendi kücük degersiz hayatlarini gozetirlerken, ordu da bir yandan uzayli, canavar, virus, dev boy ferhat güzel ile savasirken birden telsizden bir cagri duyulur

    -silahlarimiz ise yaramiyor.. yapabilecegimiz bir sey kalmadi.. tanri yardimcimiz olsun..

    o an moralman cokerim arkadas ben..

    misal koskoca meteor dünyaya geliyordur, ikiye ayrilmistir bir sekilde (amerikan ordusu sayesinde ki allah basimizdan eksik etmesin) ama bir parcasi dünyaya gelmeye devam ediyordur.. fil taşagindan nispeten milyon kat daha büyük olan bu meteorid dünyaya carpmadan evvel tvlerde su ses yankilanir

    -meteor tüm cabamiza ragmen dünyaya carpacak.. allah yardimcimiz olsun..

    üzülüorum ben cok.. boyle caresiz oldugumuzda.. filmde bile olsa.