şükela:  tümü | bugün
  • baris manco'nun guzel bir parcasi.

    allahım güç ver bana

    yine sensiz bir gecenin, buz gibi sabahında...
    bu korkunç yalnızlığımda seni bekliyorum
    yaniyor yüreğim.

    yine gözyaşlarım, yağmur gibi yaşıyorum anılarla
    bir şeyler kopuyor sanki taa şuramda...
    yaniyor yüreğim.

    allah'ım güç ver bana, sığındım sana
    bu ne dayanılmaz bir acı, sabır ver bana,
    yeter artık çektiklerim, bitsin bu ceza
    ümitsiz haykırıyorom,''ne olur dön bana''

    sana yazdığım en son şarkı bu, artık kırıldı kalemim
    gökler şahidim olsun ki seni seviyorum...
    yaniyor yüreğim.

    sonbahar yaprakları gibi, savruldu ümitlerim
    son bir kez duymak istersen, seni seviyorum
    yaniyor yüreğim.
  • su siralar siklikla soyledigim yardim cumlesi
  • arapça versiyonu için (bkz: la havle vela kuvvete)
  • yerin dibine girip sıfırı gördükten sonra dine imana gelen insan zavallısı bunu der, ben dedim ordan biliyorum
  • içinde mükemmel bir çello melodisi barındıran şarkı.
  • ilk kez duydugunu söyleyen biriyle karsilasmak bir neslin yaslanma belirtisi, hele ki cocuklugunun sarkisiysa.

    hayir, saclar da ağarmadı daha...
  • kendimi bildim bileli sahip olduğum "inanmaya ihtiyaç duymama" durumunu yaşamamıs ve özümsememiş olsaydım söyleme ihtimalimin olduğu cümle.

    (bkz: geçmiş olsun)
  • her gercen gun " insanligi " sorguladigim yeni haberler okudukca, dilimden dokulen cumledir.
    okudukca vicdanimin sizladigi bir haberden sonra kendimi yol agzinda buluyorum, ozellikle son zamanlarda. parcalara ayirilip cop konteynerina atilan bir genc kiz cinayeti sanigi paranin gucuyle ortadan kaybediliyor, husumetle dugun basilip canli olan herseye dakikalarca ates ediliyor. ya derini kalinlastiracaksin, "kaniksayacaksin" bu vahseti ya da her okudugun duydugun habere, icinden insanligindan bir parcani koparip vereceksin. guclu olmayi diliyorum sectigim ikinci yoldan yurumeye devam edebilmek icin. yorulmak istemiyorum her yol ayirimina geldigimde ilk yolu secememek icin.