şükela:  tümü | bugün soru sor
  • (bkz: #10764800)
  • angra'dan edu falaschi'nin 2006'da kurdugu grup. daha sonra yine angra'dan felipe andreoli de gruba katilmistir. albüm kayitlarinda stratovarius, nightwish, queensryche, kamelot vs. gibi gruplardan elemanlar enstrümanlariyla eslik de etmislerdir. bi de beyond tomorrow en bilindik sarkilaridir.

    http://www.almah.com.br/
  • 4 kasım 2013 tarihli avishai cohen albümü, olympia'da verilen bir konserle tanıtıldı. yaylıların baskınlığından mı bilinmez farklı bir tat bırakıyor, albüm tanıtımında da cohen'in köklerine döndüğünden dem vurulmuş. cohen, albüm için nitai hershkovits ve ofri nehemya ile birlikte çalmış.

    http://www.youtube.com/watch?v=ruossf0moli#t=0

    http://www.deezer.com/album/7055014

    01 overture 'noam', op.1 03:53
    02 song for my brother 04:55
    03 on a black horse / linearity 04:17
    04 a child is born 06:25
    05 arab medley 04:11
    06 southern lullaby 02:38
    07 hayo hayta 06:09
    08 shlosre 03:52
    09 kefel 03:28
    10 kumi venetse hasadeh 03:45
  • 21. yüzyıl caz müziğinin en başarılı ve yenilikçi caz müzisyenlerinden biri olan avishai cohen, her parçasına doğup büyüdüğü topraklar olan israil’den ve orta doğudan bir şeyler katan, geleneksel amerikan cazcılarının yanında küçükken dinlediği klasik müzik (spesifik olarak oda müziği) etkisini de yansıtan bir kontrbas virtüözü ve kompozitör.
    90’larda chic corea, alicia keys ve mark guiliana gibi ünlü isimlerle çalışan, milenyum sonrası kendi trioları ile batı müziğinin doğu müziğiyle birleşmesinin kutsal çocuğunu tüm dünyaya yansıtan ve fransa, avusturya gibi avrupa müzik sahnesinin kalbi sayılabilecek yerlerde geniş bir üne kavuşan cohen 2013’te yayınladığı almah albümüyle parçalarında arka planda hissedilen oda müziği etkisini çok etkin bir şekilde dışarı vuruyor.

    öncelikle enstrümanlar her zamanki alışıldık piyano/bas/perküsyon üçlemesinden ibaret değil, hatta bir caz albümü için bu trio çok az kullanılmış. geleneksel trio enstrümanlarının yanında yaylılar, obua ve ingiliz kornosu albüm boyunca birbirleriyle dans ediyor. bu geniş çalgı olanağı da o zamana kadar daha çok teknik bas çalışı ile ön plana çıkan cohen’in üst düzey besteciliğini göstermesine olanak sağlıyor.
    giriş parçası overture “noam”, op. 1 bize bu albümün alışılık bir caz albümü olmayacağını ilk ölçülerden itibaren gösteriyor, cohen’in geçmişini bilmeyen bir dinleyici bu parçadan yola çıkarak bir modern klasik müzik albümü dinleyeceğini düşünebilir. oda müziği yaparken bile alışılmadık sürprizlerle bizi şaşırtan cohen, yaylı kuartetinde iki keman yerine iki viyola kullanarak parçaya bir tutam deneysellik katıyor. sakince süzülen obua ve keman melodileri ve doğaçlamaya uzak, klasik form parçayı akılda kalıcı yapan özelliklerden sadece bazıları.
    albümden 10 yıldan daha uzun bir süre önce çıkardığı unity albümünden song for my brother, klasik yorum ile özünden kopmayan ama bambaşka bir parçaya dönüşüyor. üç notalık bas melodisi akıldan çıkmayan bu parça yaylı cazın güzel bir örneği oluyor.
    bir tür “öze dönüş” olarak da nitelendirebileceğimiz albümde başka bestecilerin bolca yorumu bulunuyor. örneğin cohen’in kendi bestesi linearity ile birleştirilen zakharov’un on a black horse parçası, albümdeki tek elektrik bas içeren parça, ayrıca nefis bir solosu da var. thad jones’un bestelediği caz standardı a child is born da çok ferah bir şekilde yorumlanmış, ve cohen’e göre diskografisindeki en iyi piyano solosu bu parçada nitai hershkovitz tarafından çalınmış. yine yorum parçaları olan southern lullaby ve kefel de iyi bir caz & klasik harmanıyla dinlenmeyi bekliyor.
    beşinci parça olan arab medley’de lübnan’lı bir şarkıcının birkaç eserini birleştirip kendi stiliyle bize sunan cohen, orta doğu etkisini adından da anlaşılabileceği üzere en çok bu parçada hissettiriyor(22 mayıs 2016 istanbul iş sanat konserinde de bu parçayı çaldığında o ana kadar nezih bir şekilde oturan dinleyici kitlesi kendilerini adeta bir düğünde hissedip alkışlamaya başlamışlardı ve parça birkaç kere bislenmişti).
    hayo hayta ve shlosre biraz daha geleneksel avishai cohen trio parçalarını andırıyor, ilkinde yaylılar daha ön planda olsa da. shlosre’nin ilginc ritmik düzenlemeleri cohen’in etkilendiği latin müziğine de bir gönderme gibi ve ortada birkaç ölçülük yaylı eşliği haricinde sadece piyano bas ve bateriden oluşan eser albümdeki en trio odaklı parça.
    kapanış şarkısı kumi venetse hasedeh, eski bir ibranice şiirin bestelenmesi sonucu yazılmış. kemanlar, obua ve piyanonun sakin, bir o kadar da meraklı girişinden sonra özlediğimiz bir ses bizi karşılıyor, cohen’in insanın içine işleyen sesi şarkı boyunca melodik bir şekilde ön planda süzülürken enstrümanlar ona aynı derecede güzellikte eşlik ediyor aşk, doğa ve özgürlük hakkındaki bu güzel şarkıda.

    avishai cohen’in inanılmaz yeteneğini kanıtlayan bir başka albüm olan almah, farklı dünyaların ve zıt gibi görünen ruhların uyumunu yansıtan, caz ve klasik müziğin en güzel birleşmelerinden biri.
  • neredeyse tüm melodik metal müzik grupları gibi oldukça ruhsuz tekdüze müzik yapan brezilyalı müzik grubu. 2006 yılından bu yana aktifler.
  • eski ibranice'de genç kadın.