şükela:  tümü | bugün
  • bir bertolt brecht şiiri

    almanya'dan rapor

    öğrendiğimize göre, almanya'da
    kahverengi veba günlerinde
    bir makine fabrikasının çatısında birdenbire
    bir kızıl bayrak dalgalandı kasım rüzgarında,
    özgürlüğün yasadışı bayrağı!
    sulu kar düştü gökten
    kasvetli kasım ortasında,
    ayın yedisiydi ama,
    devrimin yıldönümü!

    bakın hele! kızıl bayrak!

    avluda işçiler dinelmişler,
    gözlerine siper edip ellerini
    bakıyorlar çatıya
    buzlu rüzgara karşı.

    birden kamyonlar geliyor
    "fırtına birlikleri"yle tıklım tıklım,
    ve sürüyorlar duvara doğru
    işçi tulumu giyen kim varsa,
    ve bağlıyorlar iplerle nasırlı yumrukları,
    ve sorgularından sonra
    dövülmüş insanlar çıkıyor barakalardan
    sendeleyerek, kanlar içinde.
    adını söylememişti bir teki bile
    çatıya bayrağı çeken adamın.

    böylece sürdüler gık demeyenleri.
    geri kalanlar da paylarını aldılar yeterince.
    ama ertesi gün yeniden dalgalandı
    makine fabrikasının çatısında
    proletaryanın kızıl bayrağı.
    yeniden duyuldu ölü gibi sessiz kentte
    "fırtına birlikleri"nin ayak patırtıları.
    avlularda görülmez oldu hiçbir erkek.
    yalnız kadınlar, yüzleri taş gibi,
    bakıyorlar çatıya
    buzlu rüzgara karşı
    gözlerine siper edip ellerini.

    ve başlıyor dayaklar bir kez daha.
    sorgularda kadınların dedikleri hep şu:
    bir yatak çarşafıdır o bayrak,
    içinde dün ölen birini taşıdık.
    rengi yüzünden suçlayamazsınız bizi.
    öldürülen adamın kanı bulanmıştır ona,
    rengi ondan kırmızı.