şükela:  tümü | bugün
  • tedavi olamayacak bir hastanın çaresiz yakını olmaktır.

    tek yapabileceğin, karşında zihinsel ve fiziksel olarak deforme olan yakınını rahat ettirebilecek konforu sağlamaktır. ötesi, berisi yoktur. bir annenin bebeği ile ilgilenmesi kadar naif ve bu naiflikle örülü benjamin button hikayesi kadar pragmatist bir gerçektir. bir bebeği büyütmekten farklı kılan ise; gelişim sürecinin bünyede yarattığı motivasyonun tam tersidir. bana baba dedi heyecanlarından, bugün adımı unuttu hezeyanlarına. zamanın bükülebilir bir şey olduğunu duyduğundan beridir, daha yavaş akması için bükebilmeyi hayal etmektir.
    klişe bakım tavsiyeleri, klişe iyi niyet gösterileri, klişe telkin ve teskin sözleri bir yana olayın tamamen "suyuna gitme" prodüksiyonu üzerine kurulu olduğu bellidir. ve bu gidiş ise; karşında tüm yapısal ve biçimsel özelliklerini bildiğin bir yakının var iken, sonunda seni zaferin beklemediğini bilerek, aynı yıldız tilbe gibi: "biz neleri atlatamadık bunu mu atlatıcaz?" demektir.

    bu çaresizliği senin hissiyatın üretmedi, bu gerçek bir çaresizliktir.