şükela:  tümü | bugün
  • 2011 yılında jo walton tarafından yazılani nebula ve hugo ödülü sahibi bilimkurgu roman. tor books tarafından yayınlanmıştır.

    15 yaşında bilim kurgu hayranı bir genç kız olan morwenna phelps'in 1979'da kız kardeşinin ölmesinin ardından babasının yanına gönderilmesiyle başlıyan roman genç kızın günlüğünden oluşuyor.

    http://us.macmillan.com/amongothers/jowalton
  • bu kitap bilimkurgu degil, icinde hafif fantezi ogeleri tasiyan bir buyume oykusu (coming of age story icin daha iyi bir turkce karsilik onerilirse edit kapisi sonuna dek acik). kahramanimiz ikiz kardesini yeni kaybetmis, daha once hic tanismadigi babasinin yanina giden, oradan da bir yatili okula sepetlenen genc bir kiz. bir de romanin hemen girisinde ogrendigimiz uzere buyuyle ic ice. 'yahu bunlardan cok gorduk okuduk, koskoca harry potter var ne demeye bu kitaba bilimkurgunun en onemli iki odulunu vermisler?' diye dusunebilirsiniz, sebebi cok basit; bu kitabin yaklasik yarisi bilim kurgunun altin cagi diyebilecegimiz 60 ve 70li yillardaki klasiklesmis bilimkurgu kitaplarinin tam bir kitap kurdu olan kahramanimiza hissetirdiklerinden olusuyor. eger asimov, clarke, heinlein ve ozellikle le guin okuduysaniz kitaptaki kizcagizi sevip arkadas kabul etmeme gibi bir sansiniz yok. bu noktadan bakinca jo walton hem hugo odulunu veren okuyuculari, hem de nebulaya karar veren bilimkurgu yazarlarini dogru yerden yakalamis.

    kitaptaki buyuculuk/cadilik olaylari gayet incelikli dusunulmus, gunluk hayata pek hos yedirilmis. oyle ejderha avlayan mizrak, sopasindan olum sacan gaddar lord bekliyorsaniz hayal kirikligina ugrarsiniz. kitap cok guzel basliyor, yavas akiyor daha sonra hikaye, ama dedigim gibi asil cekicilik hikayede sayilmaz. en onemlisi eger klasik bilimkurgu kitaplarindan bol bol okumadiysaniz, ne bileyim larry niven kim, joe haldeman ne acidan heinlein'in karsitidir, vs.. haberiniz yoksa, her sayfada bilmediginiz bu isimlerden bahseden kizi sevmeniz pek mumkun degil, hikayenin de cok bir surukleyiciligi yok. kitabi en iyi ozetleyen cumle kitabin icinden gelsin: 'okuyacak yeni kitaplarim oldugu surece her turlu zorluga gogus gerebilirim.'

    --- spoiler ---

    kaybedilen kardes, anne ile savas, okula uyamayip kitap kulubune uymak, hepsi buyume hikayesinin parcasi da babasinin kiza sarktigi sahnenin olayini cozemedim, bir fikri olan varsa aydinlatsin.

    --- spoiler ---
  • m. ihsan tatari çevirisiyle raflardaki yerini almıştır. hatta ikinci baskıya geçiyormuş. gereken ilgiyi görür umarım.
  • jo walton'ın harikulade romanı. bilimkurgu/fantastik kurgu türünde 154 kitaptan alıntılar taşımakta. öyle ki bu 154* kitaplık listeye bakıp 'ne kadar da cahilmişim' diye kahroluyorum.
  • okuduğum hugo ve nebula ödüllü romanların en kötüsü.

    --- spoiler ---

    yazar, 'bakın bilimkurgunun kurduyum, hepsini de okudum' der gibi bir havayla yazmış kitabı. kitaplara atıf olayının bokunu çıkarmış. şahsen romanın içinde romana, filme ya da şarkıya atıf en sevdiğim şeylerden biridir ama o kadar yoğun yapmış ki bunu, sanki ana karakter gibi yazar da ergenmiş gibi geldi bana..sevemedim ve hikayeye odaklanamadım.

    --- spoiler ---
  • jo walton'un ödüllü kitabı. hem bir ikizim olduğu, hem 15 yaşındayken okuma bağımlısı olup okumayan herkesi içten içe -ve hatta dıştan da- ezdiğim ve ta o dönemlerimdeki huysuzluğumu hala bugün bile saklayabildiğim için çok beğendiğim kitap. ikizlik "müessesesi" hakkında elinden geleni yapmış yazar, daha kötü yorumlayan tipler görmüştüm o yüzden hakkını teslim etmek istiyorum. kitap listesi de pek hoşuma gitti, azar azar tüketmeyi planlıyorum. büyü konusunda kızımız fazla düşünüyor herşeyi, ama o yaşta bunları sorgulamasını çok doğal buldum. sadece sonu zayıf kalmış, ne oldu şimdi diye baktım boş boş. yine de bu yıl okuduğum en başarılı kitaplardan biri.

    ha ithakinin klasik beceriksiz yayıncılık anlayışı yine yan karakter olarak gözümü acıttı orası ayrı. iki yana yaslanmamış paragraflardan gereğinden fazla imla hatasına kadar okumaktan soğuttu yine.
  • jo walton'ın günlük şeklinde kaleme aldığı, iki ödüllü bilimkurgu kitabı. aslında tam bir bilimkurgu denilemeyecek şekilde akan bir hikayesi var. bilimkurgu, daha çok romanın kahramanı mor'un hayatının çok büyük bir parçası olarak bizlere sunuluyor. hikaye akıcı ama hugo ve nebula ödülü almış bir kitaptan beklenileni yeterince veremiyor.

    son sözüm de jo walton'a gelsin.

    - dostum bilimkurgu demişsin ama bu sadece bir bilimkurgu rehberi...
  • * kitaplardaki insanlara her gün gördüğüm insanlardan daha fazla değer veriyorum. / kitaptan...
  • yeterince bilimkurgu okumamış birinin okumasının zor olacağı kitap. sürekli kitaplardan bahsediyor. okurken bu durum pek hoşuma gitti, aa ursula k. le guin dedi, aa robert heinlein'ın şu kitabını da okuyayım, acaba çevirisi var mıdır derken aktı gitti kitap. ama 15 yaşında bir kızın bu kitapları okuyabilmesi, üstüne üstlük anlamlandırabilmesi bana hiç inandırıcı gelmedi. hal böyle olunca kitaptan aldığım zevk yerlerde sürünmeye başladı. hoş ama biraz boş bir kitap gibi geldi bana. güzel bir rehber, en arkaya da bir liste koymuşlar, çok iyi olmuş, faydalanırız amma velakin hugo ve nebula ödülü almak için biraz fazla "hafif" bir kitap.
  • ceviri konusunda son derece basarisiz olmasina ragmen kitabin aslinin iyi oldugunu sandigim bir kitap. bana sofi’nin dunyasi’ni animsatti, bilimkurguyu tanitmak ve sevdirmek icin guzel bir kitap olabilir.