şükela:  tümü | bugün
  • aslında her duruş anatomiktir. anatomimizin izin verdiği sınırların dışında bir duruş gerçekleştirmek mümkün değildir. dolayısıyla doğru kullanımı normal anatomik duruş olmalıdır.
    vücut yapılarının birbirlerine göre konumlarını belirtirken, hareketli kısımların sabit bir pozisyonu olması gerekir. bu sabitlik normal anatomik duruşla sağlanmıştır. anatomi kitaplarında mesela orta parmağın dış yanındaki parmak dendiğinde işaret parmağı akla gelir. çünkü yukarıdaki tanımlarda da belirtildiği gibi, normal anatomik duruşta avuç içi öne bakar.

    edit: yukarıdaki tanımlar silnmiş. şöyleydi: vücut dik, kollar hafif yana açık, avuç içleri, baş ve gözler öne bakacak şekilde, ayaklar birleşik durulduğunda ortaya çıkan durum.
  • baş dik,alın öne, gözler ileri bakar durumdayken, kolların yanda ve avuç içleri öne bakacak sekilde cevrilmiş olarak sarkıtıldıgı,ayakların bitişik öne ve hafif yana doğru (biraz dar v gibi) durdugu duruştur.***
  • vücudun aldığı değişik pozisyonlarda organ ve vücut bölümlerinin pozisyonu, yeri, birbirleriyle olan ilişkileri değişiklik gösterdiğinden, tanımlamalarda karışıklık olmasın diye kullanılan bir terimdir.

    tam olarak;
    baş ve omuzlar dik, alın önde, kollar yanda ve sarkık, yüz öne(karşıya) dönük, ayaklar ve topuklar bitişik, ayak başparmakları öne bakacak şekilde, ayakta durulan pozisyondur.
    aha böyle
    aha böyle 2

    anatomik pozisyondaki insan vücudundan üç düzlemin*** ve üç eksenin*** geçtiği varsayılır.
  • karşımızda ayakta dik duran, yüzü bize dönük, gövdesi dik, üst ekstremiteleri aşağı doğru sarkık ve avuç içleri öne bakan bir şahsın duruşu demektir.