şükela:  tümü | bugün soru sor
  • az önce gelen ve beni yemek yemeye küstüren vahim his.

    ne yiyebilirim diye düşünmekten gına geldi artık.

    tavuk yiye yiye tavuğun her türlü hali artık benim için bir akrabaya dönüştü tavuk yerken can dostumu yiyor gibi hissedip üzülüyorum.

    et de aynı şekilde. öncelikle her yemeğin içinde var ve sürekli yenildiği için artık yerken hiçbir haz hiçbir duygu uyandırmıyor. sonralıkla pahalı.

    meyve sebze. elma armut domates salatalık. bu mudur yani? ciddi misiniz? senelerdir meyve sebze diye bağrımıza bastık. domates salatalıkdan öteye gidemedik. sıkıcı.

    çiğköfte, döner, ciğer, kebap. tamam ilk 10.000 yiyişte gayet güzel bu yiyecekler. ancak 10.000den sonra bunların da hep aynı olduğu “acılı” bir gerçek olarak karşımıza çıkıyor.

    kuruyemiş. zaten 3-4 tane adam akıllı kuruyemiş var. diğerleri ağız dolsun diye yeniliyor. geri kalan 3-4 kuruyemiş de ciddi bir güzelliğe sahip değil. antep fıstığı mı yani? yapmayın allah aşkına.

    tatlı. bol bol şeker. yoğun şerbet tadı. öncelikle yenildiği zaman mide bulantısı yapan bir ürün. fazlaca yoğun fazlaca abartılmış. sonralıkla çok zararlı. bana hiç ordan sütlaç demeyin kalbinizi kırarım. yoğurtlu pirinç için birbirimizi üzmeyelim bu güzel ortamda.

    sonuç olarak birilerinin bu yemek işine çözüm bulması gerekiyor. bilim adamları, amerikan başkanı, dawkins dahil herkes bu konuda yoğunlaşmalı.

    oyumu da bunu çözen partiye yericem arkadaş. hiç bana öyle ekonomi, endüstri, teknoloji, vatan, millet, duble yollarla gelmeyin.

    bir daha da yemek yemem arkadaş ben! kimi sikiyosunuz lan siz?