şükela:  tümü | bugün
  • zor iki gözüm*... lan kızılayda bir tur atsan 10 tanıdığa rastlıyorsun. aynı mekana iki defa gitsen garsonla kanka oluyorsun. insandan başka cazip bir şeyin olmadığı bu şehirde yalnızlık harbiden pek mümkün değil. ama burada mevzu ruhen yalnız olma, kalabalıkta yapayalnız kalmak gibi entel dantel şeylerse bişey diyemem. kafa yoruyor böyle varoluşsal mevzular.
  • ankarada aşık olmak da yalnızl olmak da zordur.
  • iğrençtir.

    yalnızlıktan boğulur, evden dışarı atar insan kendini, bildik bi semtin ezbere rotasını takip eder, önceden çok sevdiği, artık alıştığı ve sevgisini göstermeye gerek duymadığı sokaklarda yürür, sıkılır.
    gezinmeyi sevdiği kitapçılara girer, bakmayı sevdiği kitaplara ve cdlere bakar, sıkılır, çıkar. kahvesini sevdiği bi yerde oturur, insanları seyreder, insanlardan, mekandan sıkılır, kalkar.
    vitrinlere bakar, sinemalara göz atar, karanlık salonda yalnız başına izlediği filmleri düşünür, içi sıkılır.
    bir bilemedin iki saatte baştan sona dolanır sevdiği muhitleri. sonra soğuğa, başka şehirlere taşınan arkadaşlarına/sevgililerine, sevmediği işine içerlemeye başlar, gelmeyen otobüse sinirlenerek devam eder, geri dönüp geldiği evinin yanmayan kaloriferlerine söverek battaniyesinin sıcak sevgisine sırnaşır.
    bi öpücükle uyandırılmak hayaliyle yüz yıllık uykusuna yatar, uyur.

    iğrençtir.
  • sayfayı çevirdiğinde harfleri göremediğinde anlarsın, hava kararmış. yerinden kalkıp söyle bir pencereden bakarsın, yerler ıslak. uzun uzadıysa uzanan genç çam ağaçları, yeni dökülmüş ve yağmurda ıslanmış asfalt. pazar günü diye bir allahın kulu geçmiyor bile. uzaklara baktıkça yaptığın yanlışlar gelir ya hani. elinde olmayan bir şekilde düşünüyorsundur.

    işte ankara'da yalnız olmak böyle birşeydir. yüzünüze soğuk çarpar. elini tutabileceğiniz biri de yoktur yanınızda ya işte en çok bu acıtır canınızı. götünüze tekmeyi yediğiniz sokaklarda size iyi gelecek tek şey ellerinizi kotunuzun cebine sokup yolunuza bakmanızdır. unutmak istermişçesine, güçlü görünmek istermişçesine...

    ankara'da yalnız olmak.. ne zor şey..
  • sinav sebebiyle gec vakitte gelen sahsimin yasadigi durum.

    bizim ora neyse de buyuk sehirde daha fena hissettiriyor.
  • ankara'nın köy gibi bir yer olması nedeniyle insanı daha da sıkan durumdur. buna ankara sıkıntısı da denir. ankara kızları kezban olup kekolarla takıldıkları için de geçmez bu sıkıntı.