şükela:  tümü | bugün
  • 5 dakikada bir ateşimi kontrol edip vücudumdaki her değişimi kaygıyla takip ediyorum. uykuya dalmakta zorluk çekiyorum ve uyuyamadığım her saat bağışıklık sistemimin düşeceğini düşünüp uykumu daha da çok kaçırıyorum.

    edit: bu başlığın anksiyete bozukluğundan muzdarip olan insanlara yalnız olmadığını hissettirip iyi geleceğini düşünüyorum. hepinize sarılırdım ama malum...
  • entry giriyor.
  • önce kendi ateşimi ölçüp
    20 saniye nefesimi tutup öksürük var mı kontrol ediyorum.
    sonra evdeki herkesin alnından öpüp ateşlerine bakıyorum.
    bir de 20 saniye ciğer muayenesi.
    bıktım kendimden.

    edit1: evdeki tüm canlı ve cansız varlıkları çamaşır suyu ile sildim .
    ister annemi ister masayı öperim.

    edit 2: 20 saniyeyi ben uydurdum orjinali 10 saniye
    nasıl yapıldığını isteyenlere anlatıyorum.

    edit3: ağzınızda cips varken nefesinizi tutmayın
    sonra boğulma tehlikesi geçireniniz oluyor.

    --- spoiler ---

    ciğerlerimizi dolduracak şekilde derin bir nefes alıyoruz.
    ağzımızı burnumuzu kapatıp 20 saniye nefesimizi tutuyoruz.
    öksürme aksırma olmadıysa ciğerlerde sıkıntı yok .
    --- spoiler ---
  • duxet sayesinde kafam rahat.
  • avucumda çeyrek (bkz: rivotril)
  • s*ktirettim kendisini. bazen ziyaret etmeye yelteniyor ama yüz vermiyorum. en ufak sıkıntım yok. üzerine bu virüs krizi çıktığından beri hayatımı disipline etmemle birlikte neredeyse hiç karşılaşmıyoruz. yolda görsem tanımam.
  • bir arkadaşım 2 ay önce italya’dan gelmişti ve bu hastalığın esiri. şimdilerde ise zorla kendini hasta ettirip karantinaya aldı. evinde ve 5 gündür bırakın dışarı çıkmayı, odayı bile terketmiyor. ihtiyacını kaplara yapıyormuş. maske takıp kapları temizleyip ( 100/150 kere çamaşır suyu ve kolonyayla yıkıyormuş ) tekrar odasında hayatını idame ediyormuş. bilen arkadaşlar anlıyordur ne dediğimi. çok zor bir süreç. virüs bitse bile anksiyetesi olanlar için yıllar sürecektir.
  • bu anksiyete değil ya da benimki hafif.
    hiçbir şey yapmıyorum. genel temizliğime dikkat ediyorum. kapalı ve toplu yerlerde bulunmamaya çalışıyorum. onun haricinde her gün mutlaka kısa mesafede olsa yürüyorum temiz hava, güneş alıyorum.
  • ateşim var, boğazım ağrıyor, öksürcek gibiyim diye diye yarattığım panikten kalp krizi geçirdiğimi bile düşündüm. heralde bu gündem sebebiyle ölürsem panik atak yüzünden kalp krizinden ölürüm.
  • sık sık ateşim var mı diye panikle elimin tersiyle kontrol ediyorum. boğazımda karıncalanma hissettiğimde ilaç alıyorum ve çok su içiyorum. gece kalorifer yüzünden boğazımda kuruluk olduğunda delirecekmis gibi hissedip 1 litre su içiyorum. kolonyayi burun deliklerimin içine dahi sürüyorum. anksiyete biri için aldığı nefes bile virüslü şuan.

    edit: bir ekleme ve bir tavsiye ile geldim. durduk yere nefesim mi daralıyor acaba diye kendimi ölçüp google'a nefes daralması nasıl anlaşılır yazan biri olduğum için bende işe yarayan bir tavsiye ile geri geldim.

    normalde işten sonra eve gelip davar gibi yatan ve hatta yattığı yerden yemeğe uzanan biriyim. sanki taş taşıyorum bütün gün halbusi masabasi kebap is. ama bu dönemde sanki kendimi salarsam hemen hasta olurmusum gibi hissettiğimden enerjim yüksek. bakın burayı iyi dinleyin işe yarıyor,

    şimdi herkes youtube'u açıyor.

    leslie sansone heart healthy

    sadece 15 dakika bu hafif yürüyüşün hemen ardından vücut terliyor, 1 koca bardak su içiliyor ve duşa giriyorsunuz.

    spor yaparken nefesinizin daralmadigini, spor sonrası vücudunuzun aslında soğuk olduğunu atesinizin olmadığını ve spor yapmaya enerjiniz olduğunu anlıyorsunuz.

    duş da stresinizi azaltıp sizi pamuk gibi yapıyor.

    hadi allah hepimize akıl sağlığı versin, amin.