şükela:  tümü | bugün
  • saatlerdir konuşmamı, dinlememi, okumamı, yazmamı, düşünmemi engelleyen feryat. allah'ım, nasıl, nasıl? nasıl?

    allah bizim cemil cümlemizin belasını versin de diyemiyorum, haşa yeter bu kadar bela verdiğin kurtar artık bizi de diyemiyorum. mahvolmuş durumdayım. o gencecik çocukların ailelerinin durumunu düşündükçe daha beter oluyorum.
  • söz bitti. eriyen bir bedenin son sözü bu oldu. ne desem boş ne söylesem boş. inandığınız cehennem yaksın sizi.
  • bu feryadı duymaktansa ölmeyi tercih ederdim bu gece.
  • çocuğu olan birini komaya sokabilecek kadar ağır bir söz, haykırış.
  • bütün vücudu küle dönmüş askerimizin söylemeye çalıştığı son söz.

    bu millete bu acıları yaşattınız ya, inşallah bin beter şekilde can verirsiniz.
  • hayatta anneye bundan daha büyük bir yük var mıdır diye düşünüyorum en başından beri. görüntülerden değil empatiden, düşündükçe yakaladığım duygulardan etkilenip üzülüyorum, öfkeleniyorum.
  • çocukları analarından ayıran tüm davalarınız, siyasetiniz, ilkeleriniz, ülküleriniz, görevleriniz, operasyonlarınız, stratejileriniz, anlaşmalarınız, yasalarınız yerin dibine batsın.
  • her gun hatirladigim ve olene kadar unutmayacagim cumle.
  • 22 aralık 2016 ışid'in 2 askerimizi şehit etmesi olayında yanmakta olan askerlerimizden birinin ağzından dökülen cümle. çok acı.
  • gece gece hatırladığım ve uyumamı engelleyen yakarış