şükela:  tümü | bugün
  • "çünkü türkiye'de yaşıyoruz evladım." şeklinde cevaba kavuşacak çocuk cümlesi.
  • "annecim daha bu yaşta ayrımcılık yapma lütfen" diye bitmesi gereken cümle.
  • ah canim kiyamaam.

    yeni bir tur magduriyet hikayesinin ozeti.
  • biz kürdüz ama sen bunu türkçe söylüyorsun yavrum diye devam edecek cümledir
  • bıktık bu ajitasyonlardan, geçiniz.
  • ilk okul birden mağduriyet terk yemesine neden olacak olay.
  • ilkokul seviyesindeki bir çocuğun, ailesinden ne kadar da iyi ırk eğitimi aldığını gösteriyor. kürt ırkçılığının ailede filizlendiğine de şahitlik ediyoruz bu güzellemede. hatta bugün, oyuncu olanları arasında devreleri yanan bir çocuk bile vardır okulda andımız evde kürtçe devreler yanıyor.

    biz ilkokuldayken kürt, türk, alevi nedir bilmezdik. şimdi bu çocuk kürt olduğunu, kürtçenin anadili olduğunu biliyor ve türkçe'nin neden okulda eğitim dili olduğunu sorgulayabiliyor. yeni nesil gerçekten çok zeki. zekâ fışkırıyor her birinden. bu hızla giderse 3000 yılında anadili kürtçe olan, okullarında kürtçe öğretilen bir kürdistan kurabilirler.
  • (bkz: başlığı okuyup cevap vermek)

    "anneciğim biz türküz ama okulda çince konuşuluyor" diye feryat edenlere de gık çıkarmayacaksanız eyvallah. bunun dışında anadilin önemi, fırsat eşitliği gibi konulardan bahsetmeyeceğim. çünkü başlıkta "kürt" olduğu sürece "çünkü burası türkiye" gibi ezik büzük, akılsız ve vicdansız savunma mekanizmaları kurulacak. gelin güneydoğuda iki sene sınıf öğretmenliği yapın. sonra gidin batıda iki yık sınıf öğretmenliği yapın neden bahsedildiğini anlarsınız.

    tanım: bir çocuğun feryadı.

    edit: ırk eğitimi diyor ya. allahım sana geliyorum buna ırk eğitimi diyebiliyor biri. çocukların yarısı okula gittiğinde öğretmenin konuştuğu dili anlamıyor. benim 1. sınıfın ilk aylarında, bana nasıl söyleyeceğini bilmediği; iletişim kuramadığı için kaç öğrencim sınıfa işedi haberiniz var mı? "annecim biz kürdüz ama okulda türkçe konuşuluyor" dememiştir muhtemelen eve gittiğinde, ama altına işedi.
  • gayet iyi türkçe konuşan bir çocuğun gereksiz feryadı.