şükela:  tümü | bugün
  • erol mintaş'ın ilk uzun metrajı. nostalji hastalığına tutulmuş kürt anne nigar'ın hikayesini anlatacak.
  • vizyona girip girmeyeceğini, ne zaman girecrğini merak ettiğim film.
  • ajitatif söylemin dışında, kürdistan sürgünü kürtlerin trajedisini abartısız, gerçekçi ve yalın bir üslupla anlatan film. ödüllere inanmıyorum. özellikle günümüzde ödüllerin yetenek değil ilişki ağları sonucu verildiğini düşünüyorum. dayeka klamın, 'ödül almış ama' çok iyi bir film. 14 kasım'da vizyonda olacak.
  • uzun zamandır sinemaya gitmek isteğim yoktu, bu filmle oldu.
  • erol mintaş'ın inatçı kürtleri, kibirli tavuskuşlarını ve şefkati anlattığı bol ödüllü filmi. seans bilgileri için: http://t.co/xy650stlgu

    --- spoiler ---

    anne ile oğul arasındaki o naif ilişki ve annenin tatlı azarları o kadar doğal ki sanki kameraya çekildiklerinden haberleri yokmuş gibi. insan gerçekten anne-oğul zannediyor. sınav yaparken araya konan çantalar, çekme kasetin içinden çıkan alakasız şarkılar, misafirlikte kimseye çaktırmadan bi şeyler yemeye çalışan çocuk gibi detaylar o doğallığı daha da güzelleştiriyor. ama keşke film boyunca hep soru işaretiyle izlediğimiz zeynep - ali ilişkisine dair bir son görebilseydik.

    alkışın büyüğü için (bkz: zübeyde ronahi)
    --- spoiler ---
  • (bkz: klama dayika min)

    fransız veya ingiliz filmlerine ''neden orjinal adının altına yazmıyorsunuz ulan?!'' diyen avrupalı lümpenlerin hepsinin film hakkında yazılan entryleri türkçe adı altına taşıdıkları film. sadede gelecek olursak:

    görüntüleriyle, müziğiyle, öyküsüyle, müthiş oyuncularıyla acıyı yüreğinize eken; boğazınızı düğüm düğüm eden, hem güldüren ve hem hönkürdetircesine ağlatan bir film. filmi; yönetmeni, öykü yazarları, teknik ekibi ve oyuncularıyla izleme şerefine nail olmuş biri olarak yazıyorum hem de bunları. söyleşi de ayrıca bir harikaydı. ekip çok sıcak ve enerjik. anlatmaya gönül vermiş insanlar her zaman güzeldir zaten.

    film; ali'nin kimliği, annesi, içinde bulunduğu sistem, üretken yanı ve sevgilisi arasındaki sıkışmışlığı anlatılıyor. anne figürü ise muhteşem bir bütünlükle verilmiş. izlerken doğulu kadınlara has bütün karakteristik özellikleri bulabiliyorsunuz. bir harika film, izleyiniz.
  • bana babamın sesini hatırlatan film
  • baştan sona tüm oyuncu kadrosu sadece iyi oyuncu oldukları için değil filmin hikayesini gerçek hayatta da bizzat yaşadıkları için gerçekten çok başarılıydılar. doğal diyemiyorum çünkü gerçeğin ta kendisi bizzat hayatlarının bir kesiti,doğrudan yaşamıyorlarsa da hep yanı başlarındaki bir hayat kısacası anlatılan.

    o kadar gerçek ki anne rolünü oynayan zübeyde ronahi bir söyleyişi de "1990'ların başında istanbul'a göçünce her sabah uyanıp "inşallah bu bir rüyadır ve tekrar uyanınca diyarbakır'da uyanırım" diye anlatıyor yaşadığı travmayı.

    tarlabaşı'nı gurbet içindeki vatan olarak adlandıran bu insanların hikayelerinin içinde siyasetten öte insani bir dram olduğunu görmek için çok iyi bir film. bu dramı başarıyla anlatırken acıyı göze batırmaması ve demagoji yapmaması ise bence filmin en büyük başarısı.

    özet olarak izlenmesi gereken bir film.

    --- spoiler ---

    filmin yönetmeni erol mintaş, filmde ilk sahnede yer alan öğretmen rolünde oyuncu aynı zamanda.
    --- spoiler ---
  • gökdelen adlı mezar taşlarından doğubeyazıt'ın güzelliklerine uzanan; şehri, metropolleri tekrar tekrar sorgulatan ve uzaklara gitme isteği uyandıran film.