şükela:  tümü | bugün
  • annelerin inkar edilemez becerileri arasında yer alan "felaket senaryoları yazma", ya doğuştan potansiyel olarak var oluyor da anne olunca uyanışa geçiyor, yahut anne olunca birden gelişiyor.

    bebeğinin uyurken bir şekilde (bu şekil senaryo yazabilme becerisine göre değişkenlik gösterir) nefessiz kalıp öleceği, oyun oynarken küçük bir cismi bir şekilde (aslıda anne kişisi bu cisimleri itinayla evden uzaklaştırmış yahut saklamıştır, ama senaryo gereği bebek/küçük çocuk bu küçük cismi bir şekilde bulur) ağzına alıp nefes borusunu tıkayıp ölür, mutfak çekmecesindeki bıçağı bir şekilde bulup bir yerine saplar sonra kan kaybından..bu yüzden yıllarca keskin bıçakları yükseklere koyar, sokakta bir şekilde elinden kurtulup caddeye fırlar bir arabanın altında kalır, okuldan geç kalmış olamaz, muhakkak kaçırılmış yahut kaza geçirmiştir, kendisi evde yemek yaparken ve oğlu da tv seyrederken, oğlu tv seyretmeye devam ediyor olamaz, muhakkak aklına karpuz kabuğu düşmesiyle pencereyi açmayı başarmış ve aşağı sarkarken yere çakılmıştır...

    sen aklıma mukayyet ol ya rabbim!
  • çocuğun uzaklık durumuna göre geliştirdiği beceridir.
    durduramıyoruz efenim. kendisi de durumun farkında. o kadar bilinçli ki "acaba ben senarist mi olsam?" diye bile düşünüyor.
  • benim de oldukça becerikli olduğum bir alandır kendisi.

    hayallerimde türlü çeşit şekillerde ölüyorum ve çocuklarım bensiz kalıyor. haliyle dramın dibine vuruyoruz.

    (bkz: ağzımdan yel alsın)
    (bkz: allah beni davul etsin)
    (bkz: allah çocukları anasız babasız bırakmasın)
  • annenin hayal gücü ile kısıtlıdır.
  • akşamları okul çıkışı arabada uyuyan tuna-ural-aras (5); hadi uyanın oğlum evimize geldik, gece uyuyamayacaksınız ama vs.. laflarını duyar duymaz anneye çemkirmeye, höykürmeye sonrasında birbirlerine sardırıp kavga etmeye başlayan üç tip. yine bir akşam uyuyakalan üçlüden tırsan ben, arabayı evin karşı yolundaki sokağa parkedip onlara zaman tanıdım, bu esnada bagajdaki eşyaları ve çocukların ellerinden nasıl tutacağımı düşünürken aklıma onları arabaya kilitleyip eşyaları eve taşımak gibi gerzekçe bir fikir geldi. basiretimi geçici süreliğine kaybettiğimden o an bu fikir çok parlak göründü gözüme ve anında uygulamaya geçtim, araba üşümeyecekleri kadar sıcaktı.

    kapıyı kilitleyip eşyaları eve çıkardım. dönüş yolu bitmek bilmedi, öldüm öldüm dirildim. ilkin uyanıp beni göremeyip ağlamaya başladıklarını hayal ettim, koca sesleriyle ağlayan üç oğlan, cama yapışan bir kaç mahalleli geldi gözümün önüne ama "ne sorumsuz aileler var allah'ım sen esirge ya rappim" derlerken orda olurdum zaten.

    derken karşıdan karşıya geçerken bana araba çarptığını, beni ambulansla götürdüklerini, bilincimin kapalı olduğunu, çocukları arabada bıraktığımı kimsenin bilmediğini hayal etmeye başladım. arabanın yanına zor ulaştım. babaları yapsa önümüzdeki on beş sene düşüncesizlikle ve sorumsuzlukla suçlayacağım bu davranışım karşısında dehşete kapıldım. hayal gücüme bir kere daha övgüler düzdüm. böcüleri uyandırdım günlük azarımı işittim rahatladım.
  • sizi telefonunuzdan arayıp da yalnızca 15 dakikacık ulaşamadığı anda başlar o beceri.
    "ya kaçırıldı, ya araba çarptı, ya gasp edildi, ya bayıldı..." diye uzar annenin kafasındaki senaryolar.

    sizin telefonunuzun şarjı bitemez, telefonu duymamış olamazsınız, toplantınız yoktur veya telefon arıza yapmaz.
    bunların başınıza gelme ihtimali yoktur, illa bir felaket yaşanmıştır.

    böyledir anneler.
  • tolkien'in bile yapamadığı kadar fantastik hikaye yazabilen kimselerin becerisi.

    #31129712 numaralı entryde bahsedilen arkadaşın nasıl olduğuna, neler yaptığına ve kafasını toparlayıp toparlayamadığına bakmak için aydın'a gidilecek, 3 gün kalınacaktır. acar komplo teorisyeni anne dükkanı erken açar..

    --- spoiler ---

    evladım ne işin var aydında? hem o kızın anası babası yok mu? (bahsi geçen kişi evde yalnız yaşamaktadır) laf söz ederler oğlum bak kızın evine erkek girip çıkıyor diye. bir de gidip üç gün kalıcam diyosun aman dikkat edin (neyi kastettiği çok açık, arkadaşım lan bu kız, ve yine bir arkadaşımın eski sevgilisi. kendisine hallenecek değilim) kötü bir şey yaşamayın. aman dikkat et oğlum oraya gidince bizi haberdar et ara mesaj at bişey yap.

    --- spoiler ---

    öeh yani..
  • annenin annesinin becerisi yanında sönük kalan.

    fotoğraf makinesi ile dışarı çıkan toruna:

    - dikkat et, gazeteci sanarlar!

    1.5 yıl sonra: haklı olabilir kadın.
  • özel ders vermek isteğiniz sonucu sizinle görüşmek isteyen insanların evlerine gitmeniz gerektiğinde ''içeceğine bir şey katar bayıltır'', ''geçen gün televizyonda gösterdiler kaçırıp organlarını alıyorlarmış insanların'', ''gittiğinde evde belki de bir çok kişi olacak ya sana bir şey yaparlarsa'' gibi çeşitli varsayımlarla durumu abartmasını sağlayan ilahi yetenek.
  • yaratıcı yazarlık eğitimi verebilecek kadar gelişkindir.

    efendim; öğrenci evinde kardeşimle kaldığım dönemde ikimize de telefon ile ulaşamayan sevgili annem, doğalgaz sobasının gaz kaçırdığına ve bizim zehirlenerek ölmek üzere olduğumuza karar vererek, aynı şehirdeki dayımı ve bilcümle akrabayı teyakkuza geçirtmiş ve evin dış kapısını kırdırtmıştır. yalnız yanlış anlaşılma olmasın; istanbul'un en güzide bir semti olan paşa*'da oturduğumuz ve paramız anca düdük makarnaya yettiği için dış kapımız çelik kapı filan değil bayağı bildiğin demir bahçe kapısı. fakat ev apartmanın 4. katı. boşver. ki zaten konu bu değil. ve dayım da maşallah içinde hulk beslediği için gizliden gizliye, kapıyı kanırtmışlar. eve bir geldik, çay partisi var evde. dayı, yenge kuzenler filan salonda oturmuş, muhabbet ediyorlar. kapı yaralı bir dikdörtgen.

    sonra telefonu şarja taktım ben. annem anında aradı. ama bundan sonra olanları yazamıyorum; terbiyem müsaade etmediği gibi hafızam da bu kadar cicabayta sahip değil çünkü. zehirleneydik daha mı hayırlıydı bizim için hala emin değilim.