şükela:  tümü | bugün
  • baktığınızda yok artık diyebileceğiniz fotoğraflardır. bugün kuytu köşede bulduğum bir fotoğrafında annemi görünce "harbiden çok güzelmiş lan" dememe sebep olmuştur.
  • annenizin anne rolünden farklı olarak, bir zamanlar genç ve başka bir birey olduğunu hatırlatan fotoğraflardır.
  • onun gençliğine hayvani derecede benzediğimi hayretler içerisinde gördüğüm fotoğraflar.

    ayrıca bana, “ben öldükten sonra yak” diye vasiyet ettiği fotoğraflar. ben de kendi fotoğraflarımı ölümümün yaklaştığını hissedersem yakarım. benden sonra fotoğraf kalsa ne olur, kalmasa ne olur. insanların hatırladığı kadarız bu dünyada; unutulmuşsak bir fotoğrafa bakıp hatırlanmak istemem ben.

    bence ölen her kişinin ardından fotoğrafları yakılmalı.
  • anneme benzerliğim o kadar fazla ki hiç görmediğim gençlik arkadaşıyla tesadüfen tanıştığımız zaman annemin adını söyleyerek akraba olup olmadığımızı sormuştu. evet cevabını alınca, hayli fazla hatıranın yer aldığı bir kutu dolu fotoğrafta annemle karşılaşınca çok mutlu olmuştum. ihtiyaç hasıl olduğunda anne kokusu olmasa da anne görüntüsüyle beni mutlu ediyor o fotoğraflar. zaten annemle de zaman zaman fotoğraflara bakarak geçmişi yad eder, kâh gülerdik kâh hüzünlenirdik. annemin ardından anılarımdan ve anılarından başka bir şey kalmadığından, siyah - beyaz ya da renkli fark etmiyor içinde yer aldığı her fotoğraf daha bir önem arz ediyor benim için. kıymetini bilemeyeceğini düşünüp abimle bile paylaşamıyorum bazı fotoğraflarını. çok anlam yüklüyorum ama elimde değil kendimi ancak onun varlığı ile avutuyorum.