şükela:  tümü | bugün
336 entry daha
  • çocukluğumdan beri başarılı bir öğrenciydim. annem ilkokula bile gitmemiş, okuması yazması sıkıntılı bir kadın. benden hep doktor, mühendis olmamı isterdi. çok alakasız bir bölüme girmiştim. tercihimi ilk söylediğimde suratı bembeyaz olmuştu.

    varoşlarda büyümek böyle bir şeydir sevgili yazarlar. zaten imkanlarınız ve çevrenin bakışı çok kısıtlıdır. bir akrabanız zamanının ışık* yurtlarından torpil bularak savcı/hakim olur. artık o büyük insandır. gözler sülale içinde sınavlarda en yüksek puan yapıp, bölgenin en iyi lisesine girmiş birisi olarak size çevrilir. tam tersi bir bölüme gidersiniz.

    aile evine döndüğünüz kısa zamanlarda soru sorarlar, oğlan ne iş yapıyor diye. marangozum diyerek sarkastik cevap geçerdim. bazen annem araya atlar, yüzü kızararak "x üniversitede, x okuyor. bunu tercih etti." derdi. akrabalar da "olsun." derdi.

    sonra bir gün alanımda öğretmen olarak iş teklifi geldi. kabul etmiştim. haftasonları gidip ders verirdim. yazın yine aile evine gitmiştim. yine bir gün akrabalar gelmişti. "ne iş yapıyor?" sorusuna annem önceden atlayıp göğsünü gererek "öğretmen." cevabı vermişti. halbuki hafta içleri gerçek alanımda çalışmaya devam ediyor, gelirimin çok büyük çoğunluğunu da buradan karşılıyordum.

    anneyi üzmemek mi? fazlasıyla duygusal bir insan. haftaiçi 5 gün çalıştıktan sonra haftasonu da sırf daha anlaşılabilir meslek olarak öğretmenlik yapmak mı?

    ilk seçenekte anne utanıp sıkılıyor. 2. seçenekte öğretmen diyor. canı sağolsun.
  • nedense anneler üzüldükten sonra kendi seçtiğiniz hayat pek iyi gitmiyor ve pişman oluyorsunuz. bugüne kadar maalesef bu olay hiç sekmedi.
  • anne baba üzülmesin diye kendi hayatında mutsuz olmak diyorum.
    yeter ki onlar üzülmesin ben bi sekilde altından kalkmaya çalışıyorum. kalkamasam da sikeyim bu hayati. ne yapayım. kıyamıyorum onlara.
  • uzebileceginiz bir anneniz varsa o kadar şanslısınız ki! benim ki altı ay önce beni terketti ve benim için üzülecek biri yok artık.
  • bazen üzmek daha faydalıdır
    (bkz: mustafa kemal atatürk)
  • "anneni, babanı, öğretmenini, din adamını veya televizyonda kendi işini nasıl göreceğini söyleyen adamın birini dinleyip de hayatında mutsuz olduysan, bunu hakketmişsin demektir."

    (bkz: frank zappa)
  • bu bizim hayatımız... bir kere geliyoruz dünyaya; tercihlerimizi kendimiz yapmalı ve bunun sorumluluğunu üstlenmeliyiz ancak;
    şu da var...bir işe kalkışmadan önce her zaman güvendiğiniz insanların görüşlerini alın ve bunu mantık süzgecinden geçirin, belki işinize yarayacak sizin düşünmediğiniz şeyler o kişinin fikirlerinde gizli, anne de bu kişilerden biridir...bunu deneyin.
  • belli bir yaşı geçtikten sonra (22-23) anne ve babayla olan bağı kopması gereken şekilde kopartamıyorsan geçmiş olsun. onları memnun etme, onları üzmekten, utandırmaktan vb. deli gibi korkma gibi eşek yükünde ağırlıkları hayat boyu taşırsın. sonunda da onlara dönüşürsün. kendin olamazsın. makine olursun.