şükela:  tümü | bugün
  • kendi istediğim hayat için sadece annemi değil babamı da üzdüm. onlar hala onlarla yaşamamı istiyor olmalarına rağmen evimi ayırdım böyle daha iyi. başka hayatım yok benim o yüzden sevgili ailem ben nasıl istersem öyle olacak.
  • kusura bakmayın ama ebeveynlerinde büyümesi şart, sonsuza kadar onların 5 yaşındaki bakılmaya, sevilmeye muhtaç çocukları olamazsınız ya da tam tersi.

    insanoğlu şartlar çok ağır olmadıkça her şeye adapte olabilir.
  • tabiki de anneyi uzmek secilmesi gereken.
  • ne yapayım ben beni desteklemeyen anneyi. deli misiniz nesiniz, işinize bakın ya. nasıl bir bağımlılıktır bu.
  • nedense anneler üzüldükten sonra kendi seçtiğiniz hayat pek iyi gitmiyor ve pişman oluyorsunuz. bugüne kadar maalesef bu olay hiç sekmedi.
  • uzebileceginiz bir anneniz varsa o kadar şanslısınız ki! benim ki altı ay önce beni terketti ve benim için üzülecek biri yok artık.
  • bazen üzmek daha faydalıdır
    (bkz: mustafa kemal atatürk)
  • "anneni, babanı, öğretmenini, din adamını veya televizyonda kendi işini nasıl göreceğini söyleyen adamın birini dinleyip de hayatında mutsuz olduysan, bunu hakketmişsin demektir."

    (bkz: frank zappa)
  • belli bir yaşı geçtikten sonra (22-23) anne ve babayla olan bağı kopması gereken şekilde kopartamıyorsan geçmiş olsun. onları memnun etme, onları üzmekten, utandırmaktan vb. deli gibi korkma gibi eşek yükünde ağırlıkları hayat boyu taşırsın. sonunda da onlara dönüşürsün. kendin olamazsın. makine olursun.
  • ne tatlısınız siz ve anneleriniz. sen mutlu olursan annen de mutlu olur tarzında entryler görüyorum. daha dün akşam bu basit aktiviteyi yapmak beni rahatlatıyor ve mutlu ediyor dediğim bir sanatsal faaliyet için bomboş zaman dedi kadın yahu. üstüne bir de o bulunduğum ortamda herkes birbiriyle aşna fişne peşinde diye düşünerek yaptığı yorumlar sonucu beni çileden çıkarmayı başardı sağ olsun. eğlenceli ve sanatsal bir şeylerle uğraşmak beni "fazla özgür" yaptı. tabi. hıhım. evet. 25 yaşında bir kadın bu kadar özgür olmamalı değil mi?(!)

    sonuç olarak böyle bir annenin ben mutlu olduğumda mutlu olması gibi bir ihtimali tahayyül edemiyorum. küçüklüğümden beri annem için kendi dini değerlerinin yaşaması çok daha önemli oldu benim mutluluğumdan da akıl sağlığımdan da. sizin mutlulugunuzla mutlu olan annelerinizle uzun bir omur dilerim. kıymetini bilin.