şükela:  tümü | bugün
  • ''ben yolumu buldum,
    kimliğim buyrun.'' mantığıdır.

    yaptığı iş belli bir kitleye ulaşan, artık daha fazla kişiye hitap eden anonim kimlikler, popülerliğin gerekliliği olan göz önünde bulunma gerekliliğinden dolayı anonim kimliklerini işlerinde saklamakla birlikte, gerçek kimliklerini sergilemeye başlıyorlar.

    kendimce başlıca nedeni, girişilen işin gidişatını görmeden patates olmayayım mantığıdır. tuttuktan sonra, kim olursam olayımdır.

    eleştirmiyorum,
    gayet hoş bir mantık.
    bütün anonim kimliklerin, '' yollarını '' bulmaları dileğiyle *

    linç edilen başlıca örneği,
    pucca
    listeyi uzatabilirsiniz.
    çünkü çoh kısa*
  • doğru önermedir ancak açıklama biraz doğru olmayandır. evet anonimlik eski gücünü yitirdi ancak eylemsizlikle yok oldu demek doğru olmayan önermedir ve evet popülerlikle birlikte ben buyum deyip kimlikler açığa vuruldu ama kimliklerin "gerçek" olması yine doğru olmayan bir önermedir, dikkat ki yanlış dendiğim sanılmasın romalı yazarlar.

    anonimlik örgüsü internetin yeni yeni çıktığı dönemlerde, bu döneme ssg' nin millattan önceki sözlüğü de dahil, biraz "neredeyim ben?" hissiyle kimliğini gizliliğe vurma durumuyla başladı. yanlış bir şey yaparsam "ben yapmadım derim kim bilecek?" zekiliğiyle örtüşen bir durum bu ve bundan sonra anonimlik seviyesi yavaş yavaş nick kavramıyla örtüşmeye başladı. bu nick olayı da "ben burdayım" kavramını oluşturdu. dönemsel olarak sevilen bu anonimlik facebook gibi oluşumlarla "doğru olmayan" dediğim gerçek kimliklere dönmeye başlandı ve nihayetinde bu sosyal mecra her zaman uğranılan küçük bir mekan olmaya başlanarak gizlenme duygusundan bulunma duygusuna evrilme yolu başlayıverdi.

    gel zaman git zaman uğranılan mekanlar ve uğranma süresi çoğaldı. bu sırada bilgi kaynağı anonim sözlük "marjinal" olan ve uğrak mekanları, ki buna popüler deniyor, sevmeyen kitleyi ağırlayarak herkesi kim olduğuna bakmadan fikirleri yarıştıran farklı bir mekan olmayı arttirarak sürdürdü. burada uğranılan fazlaca mekanlar (instagramından bilmem neyine kadar uzanan sosyal fasiletleri kastediyorum tabi ki) anonimlik samimiyetini oluşturamayıp gerçek kimliklerin sürekli kendini gösterip kalabık ve içi boş şeyler oldular. "peki bu artan uğrak mekanlara herkes gerçek kimlikleriyle giriyorken neden anonimlik samimiyetine ulaşamadı?" sorunun cevabı "gerçek ama kabullenilmeyen kimlikler" bu kimlikler gerçek ama olmak istenip de olunamayan, ulaşılmak istenilip ulaşılamayan kısacası yaşanmak istenip yaşanamayan kimlikler oldu ve bu hayatlar oraya taşındı. uğrayıcı sanki o mekanlarda istenilen o rüyalar hayatını yaşıyormuş hissine kapıldı, gerçek kimliğini görünce utandı ve gizlice tepkisini kustu bu mekanlara. böyle olunca pisleşmeye ve kokuşmaya başlayan mekanlar hissizleşti. anonimlik orada hiç olmayan kimliklerle refah içinde kaldı.(tabi gerçek olmayan kimliklerle katılım olan anonim yerleri için söyleyemiyorum bunu)

    anonimlik yok olmadı aslında hala var ama anonim olan çoğu yer, kanzuk dönemi yeni antik olmayan sözlük buna dahil, kimliksiz mottosunu sahte kimliklere ve uğrak mekanları taklit ederek pisliğe ve içi boş mekanlara dönüştürülmeye başlandı.

    ve son olarak diyeceğim o ki kurban oluna anonimlik, kurban oluna fikirler, düşünceler, bata bu popüler olanlar. anonimlik ve refah baki kala...
  • anonimlik perde arkasında oy kullanmaktır. gerçek düşüncelerin orada ortaya çıkar.
    popülerlik millet vekili adayı olmaktır. toplumu kendi yalanlarına inandırmaktır.