şükela:  tümü | bugün
  • murat menteş'i mümkün mertebe gömer bununla birlikte kitaplarını da okurum. yeğenini şerefsiz diyerek seven dayı gibi düşünelim. ama bu kitapla kederlere gark oldum. lan şu cümle ne? "gözleri, kuyudan yeni çekilmiş zemzem kadar manalı ve berrak."

    islamcı tayfanın çay edebiyatı tweetlerinden toplama kitap yazmış galiba. hoho.
  • kapağını berbat bulduğum kitap. ruhi mücerret'in kapağı da kötüydü. sanırım yayın evi april yayıncılık abartıyı seviyor. yazı stili, harf büyüklüğü standartların üzerinde bu sebeple boşuna kağıt israf edilmiş gibi hissettim. bana resmen iletişim yayınevi kitap basma işini harika yapıyor dedirtti. keza yazarın önceki yayınevinden çıkan kitaplarla kıyaslayamıyorum bile.
  • kitabın yarısındayım ama bu kitabında olmamışlık çok bariz şekilde kendisini hissettirmekte. okurlar olarak beğenmediğimizi yerlere vurmaya meraklı olsak da bunu tarafsız bir gözle okuduğum halde düşünüyorum. biraz zorlama, yer yer fazla garip ifadelerle eski kitaplarındaki havayı yakalamaya çalışmış sanırım. dublörün dilemması için daha fazla eleştirmeyip 2 hayırla uğurluyoruz kendisini.
  • an itibari ile okumayı bitirmiş olduğum murat menteş'in son kitabı.

    yazarın bilindik üslubu bu kitapta da yakalıyor sizi. ancak diğer kitaplarla (korkma ben varım, dublörün dilemması, ruhi mücerret) kıyaslandığında biraz zorlama geliyor. sanki bir şeyler kendini tekrar ediyormuş gibi hissediyorsunuz. bunlara ek olarak kitapta kullanılan dilin de diğer kitaplarla kıyaslandığında daha ağır olduğunu söyleyebiliriz.

    yine de kendisini seviyoruz ve yeni kitaplarını heyecanla bekliyor olacağız.
  • açık ara murat menteş'in en kötü kitabı olduğunu düşünüyorum. cümleler aşırı zorlama olmuş. ilk iki kitaptaki harika benzetim cümleleri bıktıracak kadar fazla kullanılmış.

    ya benim romandan beklentilerim çok değişti yada murat menteş körelmeye başladı.
  • alengirli cümle kurmaktan anlatmayı ıskalamış. kesik kesik gibi. okumaktan alınan zevki alamadım ben. çünkü akmıyor. sadece janjanlı cümle var.

    dublörün dilemması, korkma ben varım ne kadar olmuşsa, bu da bir o kadar olmamış.

    murat menteş'in son romanı. deyip tanımımızı da yapalım.
  • murat menteş'i severim...

    ama bu kitapta bir olmamışlık var... insanı içine almıyor... afırizmalar o kadar çok ki, insanı boğum boğum boğuyor... sanki kafası kıyak bir abinin dile gelmesi gibi... bi süre sonra eeehh be yeter artık dedim ve bıraktım...

    elinin altında onlarca kaynak olan bir şefin, yemeği kömür etmesi gibi bu kitap...

    gerçi fiyatının bu denli düşmesinden işkillenmeliydim, 30 liradan satışa çıkıp 15 liradan satmak nedir? menteş, kusura bakmasın ama o verdiğim 15 liraya da acıdım...

    dayanamadım ve kitabı okumaya devam ettim ve sonuç: kitapta sevdiğim yerler oldu ama ben hayatımda bu kadar boş ve saçma cümlelerin bir arada olduğu bir kitap okumadım... tamam kişisel gelişim denen saçmalıklar kadar değil... her neyse ama kitapta konu bütünlüğü hiç yok, menteş onu anlatmış, bunu anlatmış, oradan buradan alıntılar yapmış ama eminim neyi anlattığının menteş bile farkında değil! hele yaptığı teşbihler... beğenene saygım var ama bu kitap bildiğin rezalet... harcadığım zamana da yazık etti...

    'benzin dolu kondom yutmuş gibiyim'

    bu ne allah aşkına?!
  • "son kitabında kendi kendisini taklit etmeye çalışan murat menteş, bahadır cüneyt yalçın'a dönüştü" (new york times)
  • bende 2 ay süresi içinde zorlanarak okudum.
    defalarca bıraktım yeniden başladım.
    neyse dedim korkma ben varım da sonradan acılan arap atı gibi gibiydi dedim ama olmadı.
    sürekli korkma ben varım, ruhi mücerret e gönderme vardı. biraz olsa sorun degil de fazla olunca tadı kacıyor sürekliliği bozuyor.bir türlü kitabın içine giremedim.
    netice itibariyle diğer kitapların ardında kalmıs murat menteş romanı.
  • bu sözü unutmayayım diye düşünüp, bir sonraki cümlede de aynı şeyi düşünürken, bir öncekini unuttuğunuz bir murat menteş romanı.
    tüm kitaplarını, dilini, yolunu çok severim. bunu da sevdim. keşke unutmadan, günlük yaşamın arasında çıkartıp kullanabildiğim cümleler olsaydı fakat unutuyorum.

    --- spoiler ---
    şiirsellik işte burada başlıyor sanki? muallaklığa katlanmayı mümkün kılan sarhoşluğu ömre yayabilirseniz, sıranızı savıyorsunuz.
    --- spoiler ---

    pek güzel. çok güzel.