şükela:  tümü | bugün
  • bir nesil fenerbahçelinin en büyük travmalarından bir tanesidir. 16 dakika uzayan ve her türlü çirkefliğe rağmen iptal edilmeyen maçın son dakikalarında appiah'a ceza sahasında kaleyi gören bir anda top ayağına gelir, appiah'ın sevdiği yerlerdendir, o klasik sert vuruşunu yapar ve top biraz farkla dışarı gider.

    bunun öncesinde yine appiah'ın kafa vuruşunda direkten dönen bir pozisyon varken şüphesiz bunun etkisi şahsen bende daha büyüktü.

    hiç unutmuyorum, 11 yaşında bir çocuktum. yıkılmıştım, o pozisyonun golle sonuçlanmamasını saniyelerce idrak edememiştim. çünkü appiah bunu kaçırmazdı, hani böyle süper kahramanlar olur ya, bir çocuğun gözünden bakarsak, appiah da o takımda benim kahramanlarımdan biriydi, bir süper kahraman illa ki son saniyede gerekeni yapar ve günü kurtarırdı değil mi? ama olmadı appiah. günü kurtaramadın, inanamadım. ilk hayal kırıklığım buydu, hayatın acı yüzüyle o gün tanışmıştım.

    işte o pozisyon.