şükela:  tümü | bugün
  • insana azap yaşattırır. bilirsin, bu sevmediğin tiksine tiksine gittiğin iş, aynaya baktığında boş boş bakan bir çift göz, yediğin yemekten zevk almaman, instagram'da çok da beğenip beğenmediğini düşünmeden çift tıklayarak bıraktığın bir kalp, twitter' da akan tweetler ve kapattığında belki tek kelimesini bile anımsamaman, facebook'ta seninle oturup iki laf etmekten imtina eden adamın, doğum gününü kutlaması dibine kadar aptal hissettirir. maaşının aslında senin harcamadığın bir para miktarından ibaret. aptallığın karşılığı hiç bir ücret almadan bir köle misali karın tokluğuna çalışıyorsun. zira maaşının bir kısmı vergilere, bir kısmı reklamlar yani daha geniş anlamda dış güçler tarafından gerçekten almak istemeden aslında çok da ihtiyacın olmadığı halde sana aldırtılan şeylere, bir kısmı da toplum baskısıyla ev, araba, eşya, bok püsür için çekilmiş kredilere gider. bir bakarsın ki alt tabaka kazandığın maaşa imrenirken yeme, içme gibi temel ihtiyaçlarını zor karşılarken bulursun kendini. aptallığının farkındasındır ama boynunu tasmadan kurtarıp koşamazsın özgürlüğe. çünkü sen evcil bir köpeksindir, yaban hayatta maman önüne gelmez. aptallığının farkındasındır ama alışıksındır bir nevi müptelasısındır lan işte. aptallığını bilir ve kutsarsın çoğu zaman ama aptalsın işte. bazen ince ince vurur, içini acıtır o başka.