şükela:  tümü | bugün
  • ayak senin değilmiş gibi hissettiren olay.

    bugün başıma geldi aman tanrım o ne? anayoldan şehir içine girince sağ bacağıma bir kramp girdi ayağımı kontrol edemiyorum. sanki gaz pedalından bi yaratık çıkıp bacağımı çekiyor. gaza ayarlı dokunamıyorum ya hoort diye ileri atlıyor ya da hiç basamıyorum. bala göte müsait bi yer buldum da dinlendim.

    size tavsiyem uzun yolda böyle birşey olursa mutlaka müsait bi yerde sağa çekin 200 300 metre yürüyüş yapın.
  • sıkışık trafikte başıma gelendir. manuel aracımla tek viteste ilerlememe sebep olandır. uğundurandır. debriyaja basarken bacaklarımdaki damarları cımbızla çekiyorlarmış gibi hissediyordum. kenara çekmek istesem çekemiyorum en sol şeritteyim, kenara çekilecek yer de yoktu gerçi. o günden sonra sattım arabayı. otomatiğe geçtim. yiyosa şimdi girsin o kramp.
  • benim bir kere oldu, kör oldum! yok lan olmadım. şiir de sevmem hiç. bir kere oldu. sene geçen sene, gerçekten geçen sene. çok yoğun bir gece üstüne , hep senin üstüne senin üstüne, akşama kadar koşturmuşum falan.. illa görüşelim dedi arkadaşlar, bindim gidiyorum. boğaziçi köprüsü vardı o zamanlar, dante gibi ortasındayım, sol baldır benim, üzerine afiyet, virgül de ne güzel bi’ olay yaa, birden kasıldı! raaaaaiiid!!! yok lan yok, kramp. yalnız nasıl kramp. öyle bir kramp ki. nasıl kramp. o kadar kramp ki... dedim yer yarılsa da içine girsem, yok lan yok demedim onu. utanınca söylersin onu. bir ağrı bir sancı bir tutulma.. bir de bilen bilir, sol ayak manuel araba kullanırken lazım oluyor. fakat benim çektiğim acı, debriyajı kullanma zorunluluğum, yalıların falan çok tatlı görünmesi o an, boğaz desen lokum gibi, fakat kramp... unutulmaz anlardı. sonra ne mi oldu ? geçiyor be oğlum. hayat.. tüm acılar gibi o da geçiyor.