şükela:  tümü | bugün
  • çoğu zaman yerin dibine geçen erkektir. ortamda muhabbeti açıldığında kapatmaya çalışır. biri "abi benim arabayı şurdan çıkarsana" diyecek diye ödü kopar. evlendi mi karısına mahcup olacağı durumlar doğar, hele bir de çocuk oldu mu kendini öğrenmek zorunda hisseder kendini. aslında mesele maddiyat da değildir bazen. biraz özgüven sorunu, belki beceriksizlik, bir şekilde öğrenmemiştir ama at avrat silah'ın modern versiyonunun "araba kadın para" olduğunun farkına varmak lazım.

    bazıları erkek gibi bile görmez. bazıları adam yerine koymaz. ortamına göre epey sıkıntı çekebilir.
  • baslik sahibi yazarin gomdugu kadar olmasa da, bu dertten muzdarip insanlardan biriyim.

    babam ve annem de araba sahibi olmadilar ve surmediler. dayi ve amcalar da tesvik etmeyince hic heves etmedim.
    universiteyi istanbulda okudugum icin de araba dusunmedim. is hayatina atildiktan 2 sene sonra sirketin 10 dk yurume mesafesine tasindim.

    yillarca boyle devam etti.
    su anda yasadigim yer ve kosulda araba ihtiyacim var ama trafige ciktigim 3-4 ders disinda cesaret edemedim.
    yas, yolun yarisini gecti ve her gecen zaman, cesaretsizligim artiyor.

    toplumsal rol bicme meselesi nedeniyle erkek olarak bunun beni zorladigini kabul etmem lazim ama birgun cesaret edip surecek miyim, emin degilim