şükela:  tümü | bugün
  • hüseyin koydum adını. kendisi ile tanışmamız bir orman ziyareti sonrası gerçekleşti. arabaya binerken o da örümcek adam misali, uçarak, direksiyona kondu muhtemelen. hop lenn nereye gidiyorsun demeye fırsat kalmadan, örümcekliğin de verdiği çeviklikle, direksiyonun arasından içerilere doğru kaçtı.

    o gün bugündür kendisi ile bir daha hiç karşılaşmadım. ama orada olduğunu ve arabada yaşadığını biliyorum. biliyorum çünkü, arabanın içinde gezdiğini ağ yaparak haber veriyor. ben temizliyorum, o ağ yapıyor.

    örümcek hüso işte, sen bırak ormanları gel arabada yaşa. belki de çoluğa çocuğa karışmış olabilir diye düşünüyorum. bir denk gelsem doğaya salacağım kendisini ama, hiç yüz vermiyor.