şükela:  tümü | bugün
  • insanoğlu ana karnında araç kullanmayı hala öğrenemediği için başa gelen küçük aksaklıklardır. ben de nispeten böyle şeyler yaşamıştım.

    hatta ben ehliyet yokken araç kullanmadığım için ehliyeti aldıktan sonra gerçek anlamda araç kullanmayı öğrenmiştim. onu geçtim bir izmirli olarak ehliyeti ankara'nın karlı bir gölbaşı sabahında almıştım. ulan bana ehliyet veren adama da ayrıca saygılar.

    neyse ehliyeti aldım biraderi ikna edip bir gün araç kullanayım dedim. yokuş aşağı giderken kırmızı yandı ve durdum. ama bildiğin yokuş aşağı al boşa araba gider yani...

    ben orada arabayı stop ettirdim, allah kornalar falan filan. anahtar nerede diye aramaya başladım sağı solu, o denli bir heyecan. birader sakin ol diyor ama namümkün.

    neyse birader sağ koltuktan dışarı çıktı, ben hemen sağa atlamışım bu arada.a
    amınıza koyayım bekleyin lan amına koyduklarım diye bağırıyor. " yer : izmir / gaziemir "

    tabi bu olaydan sonra bir süre araç kullanamamıştım. bir de biradere ilah gözüyle bakıyordum. o günden sonra hep onla araç kullanmaya gitmek istedim hatta *

    bir orospu evladı da çıkıp " ne diyon lan " diyememişti. gerçi dese de ehliyeti yeni almış olabiliriz ama o zaman da araç kullanma dışındaki konularda yürekliydik.

    ve o gün bana iyi bir ders olduğundan ne vakit bir yeni sürücü aracı görsem, ne vakit bir kadın sürücü görsem hep saygılı davranır, gerekirse kornaları üstüme çeker ama ona hissettirmem. bence hayırlı da oldu.