şükela:  tümü | bugün
  • üniversiteden ev arkadaşım böyle bir insandı. ben aramadan kendi hiç aramazdi çok samimiyiz. kendisinin şimdiye kadar bana bir yanlışı da olmamıştır. bir aradım iki aradım üç aradım aradım da aradım. kanka diyor ben böyleyim biraz hayırsızım biliyorsun. en son sikerim böyle işi dedim ve aramadım. sadece bana yapmıyordu bu durumu çok kişiye yapıyordu. ilk baş dedim kişiselleştirme bu çocuk böyle. sonra düşündüm bana ne öyleyse. asimimi veriyor ekmeğimi mi. bazen insanlara karşı ısrarcı olduğumu düşünüyorum kendime kızıyorum. bu arada arama sebebim hiç bir menfaate dayanmiyordu
  • üstüne bir de hiç arayıp sormuyon ugramiyon falan derlerse tadından yenmez
  • genellikle problemli insanlardır. araya mesafe koyulması uygun olacak insandır.
  • şizoid insanlardır. bir de iyi tarafından bakmayı deneyin, sizi boğmazlar :)
  • çocukken tatillerde beraber kaldığım bir kuzenim de böyle, evlenince bu huyu daha da belirgin hale geldi, geçen bir aradı o da işi düştüğü için... insanız zor mu hal hatır sormak için aramak... ben de yılbaşında hal hatır sormak için aradım daha da aramam..
    bu yaşıma kadar öğrendiğim bir şey varsa o da insan ilişkilerinde mütekabiliyet uygulamayan insanın kendine ve dahi emeklerine yazık edeceğidir...
    aramayanı aramayın vefalı insanları tutun çevrenizde
  • benim bu, hatta arayanlara bazen dönüş yapamıyorum. bunu okuyan varsa özür dilerim dostlar, sizi sevmediğimden değil sadece hayat ve enerjim yetmiyor sosyalleşmeye.

    benim yapım böyle, kendi kendine yeten bir insanım hatta bu karantinadan son derece memnunum, evde olduğum her günden keyif aldım. bir de biriyle sosyalleştikten sonra bir süre kafa iznine ihtiyaç duyuyorum sosyalleşmek yoruyor beni. bu saatten sonra da kendimi değiştirmekle uğraşamam, zaten işim başımdan aşkın tez-makale yazıyorum, kaynak tarıyorum, ödevler falan tüketiyor beni.
  • bu şekilde biri olduğum için çok suçlandım bu zamana kadar. ancak enerji harcamak, zaman ayırmak istemiyorum bana gerçekten değer vermeyen insanlara. o kişiler zaten kendini belli ediyor zamanla. iletişim kurmaya devam eden, iletişim için çabalayan arkadaşlarıma, tanıdıklarıma her zaman dönüş yaptım ve onlarla olan temasımı kesmedim. insan değer verdiği kadar değer görmeyi hak eder. buna inanıp buna göre davranıyorum. hiçbir zaman pişman olmadım.
  • arttırıyorum ve diyorum ki arayıp soranlara da cevap vermiyor ve geri dönüş yapmıyorum.
  • aramayın efendim bu kadar basit... gerekirse yalnız kalın, asosyal olun size ancak başlıkta bahsi geçen insanlardan memnun değilseniz, sizin ona gösterdiğiniz seviyede ilgi göstermeyen insanlara hayatınızda yer vermeyin. ben herkese böyleyim diyenlere de aldırış etmeyin genelde herkese öyle değiller çünkü. insanlar sosyal canlılardır, iletişimde olmak, ara sıra hal hatır sormak karşımızdakine ilgi gösterdiğimizi ona değer verdiğimizi işaret eder... bu çağlardır böyle, böyle olmaya da devam edecek. ha diyorsanız ki ben bu durumdan memnunum, o sizin bileceğiniz iş. size ilgi göstermeyen insan hayatınızda olan biteni ve doğrudan sizi merak etmiyordur. enerjinizi böyle insanlara harcamaktansa değer gördüğünüz, ilgi-alaka gördüğünüz insanlara harcayın. emin olun daha mutlu olacaksınız.

    edit: bu konuda çok dolu olduğumu fark ettim, yazsam sayfalarca yazarım bu entry'ye ama sonuç olarak değişmeyen tek bir şey olur, sizi aramayan o dostlarınız eğer iletişimde kalmak isteyen biriyseniz sizin için iyi bir dost falan değil. yardıma ihtiyaç duyduğunuzda yardımınıza koşabilir, size harbiden değer veriyor olabilir, buluştuğunuzda her zamanki gibi keyifli vakit geçiriyor olabilirsiniz. öte yandan iletişim konusu bence insan ilişkilerinin en önemli parçası... hayatımın 364 günü hayatımda yer almayan biri şansına 1 gün yer alsa ne olurr olmasa ne olur. sokarım öyle arkadaşlığa. gerçekten gerekirse yalnız kalın ama yine de sizi arayıp sormayan insanları aramaya devam etmeyin. kaybetmek istemediğiniz biriyse düzgünce ifade edersiniz bu durumdan hoşnut olmadığınızı, herhangi bir şekilde olan biteni değiştirmeye çalışmıyorsa salın, değmez. insanlarla iletişim halinde olmak bir "fedakarlık" değil, olması gereken bir şey.

    edit2: gelen mesajlar üzerine tanımımı güncelleme ihtiyacı hissettim. şimdi düşününce bana da doğru bir cümle gibi gelmiyor şu "genel olarak kimsenin hayatında yer almaması gereken insanlar grubu". öte yandan diğer söylediklerimin arkasındayım açıkçası. katılırsınız katılmazsınız, herkesin hayatı, düşünceleri ve birbiriyle olan iletişim dinamikleri birbirinden farklı. ben kimseyi silah zoruyla hadi iletişim kalalım, aramıyorsan siktirrrrr git hayatımdan gibi yaklaşımlarla eleştirmiyor, onlar üzerinde bir tasarruf sahibi olamayacağımın bilincinde olarak bazen eğer kopuyor oluşumuz rahatsız ediyorsa dile getiriyorum. karşı tarafta bana "ben böyleyim kusura bakma" tarzı dönüşler yaparsa, gerçekten de kusura bakmıyorum, yapacak bir şey yok. ben arkadaşlarım hayatımın içinde olsun istiyorum, asıl sizler kusura bakmayın :)

    tanım: sosyal dinamikler konusunda bazı sıkıntılar yaşayabilecek insanlar
  • benim bu ama beni aylarca aramayıp işi düşünce arayana da tepki göstermem bu yüzden.