şükela:  tümü | bugün
  • düşman başınadır.

    kaç yıldır üst katımda kimse oturmuyordu, lakin son 1 aydır araplar musallat oldu siteye. bunlar nasıl insan, insan mı, hayvan mı belli değil.

    taşındıkları günden itibaren mütemadiyen her gece saat 3'e kadar topuk sesleri, çığlıklar, koşturmalar, mobilya oynatmalar. lan amına koyayım hiç mi durmazsınız diye düşünüyordum. başlarda sitenin güvenliğine söylüyordum gidin ikaz edin diye, en son geçenlerde yine gece 3'te sesleri duyunca çıldırdım. tam yattığım odanın üstünde şarkılar eşliğinde çığlıklar, "vela keelii muu aret, vii acnuuu ebbii". sikerim sizin insanlığınızı deyip altıma şort çekip çıktım yukarı çıplak ayak.

    kapıyı yumrukladım, bi çocuk açtı. "babanı çağır" dedim, boş boş bakıyor. "father father" dedim, gitti çocuk çağırmaya. adamı beklerken, abartmıyorum kapının önünden koşturan 3 tane kız, 3-4 tane de erkek çocuk koşturdu. bir o kadarının da sesi geliyordu. benim kafamda adamın tüm araplığıyla yüzsüzlükle "ne var" demesi ve benim orada adamı yerle bir etmem vardı.

    aga adam bi çıktı, surat çökmüş, üzüntü içinde, "sorry sorry, you're right" diyor ben daha birşey demeden. üzüldüm haline, ama dedim böyle olmaz, uyuyoruz amk sonuçta alt katta. bir dahakine böyle gelmem dedim.

    geçenlerde de asansörde bi elemanla karşılaştım, bunun da üst katına taşınmışlar, bu da aynı şekilde seslerden çıkmış, adamlar ev kapısının önünde, katın içinde piknik tüpüyle piknik yapıyormuş gecenin yarısında.

    herkes hazırlıklı olsun, daha çok yaşarız böyle şeyleri.
  • her gün araplar ile beraber olan bir insan olarak söyleyeyim, 3 yılda insanlığımdan çıktım. ırkçı oldum. ıyi ki bir "excuse me" ögrenmişsiniz mk. adamın ağzına sıçıp "excuse me" derler.

    (bkz: alışmadık götte don durmaz)