şükela:  tümü | bugün
  • ırkçılıkla ilgili sebeplerdir. zira eğer mesele sadece ırak'ta birilerinin birruh biddem nefdik ya saddam demesi ise bugün de hala birileri bu sloganı atmaktadır. kaldı ki bağdat düştükten sonra heykel yıkmaya giden bağdatlı sayısı o koca şehrin nüfusuyla oranlanırsa epeyce sınırlı kalmıştır. şimdi de güçleri elverdiğince amerika belasından kurtulmaya çalışmaktadırlar. 1. dünya savaşından kalma ukteye gelirsek, beğenelim ya da beğenmeyelim her milletin bağımsız olmak için çaba gösterme hakkı vardır. bunu yapma şeklini beğenmeyebilirsiniz, size yeterince destansı gelmeyebilir, dış güçlerle işbirliği yapmış olabilirler, ama vardır. onlar da bunu yapmıştır. ya da ille birilerinin dediği gibi arkadan vurmuş olsunlar. . peki şimdi türkiye'nin yapmaya çalıştığı "düşene bir tekme de sen vur" "batan geminin malları bunlar, kapışalım" mantığı daha mı ahlakidir? bu da kanımca tartışılabilir bir sorudur.
  • ne şamın şekeri ne arabın zekeri* diye bir deyimde gecmeleri.
  • sıradan herhangi bir alman, hollandalı veya fransızın "kimseden derisinin rengi konustugu dil , dini veya irki icin nefret etmiyorum ama yasadigim yerde otobuslerde gurultu yapip itisip kakisanlar , kavga cikaranlar , olduklari her yerde gurultu yapanlar , yere tukurenler vs. hep türk" diyebilmesi olasılığının oldukça yüksek olacağını ama muhtemelen sizin bu davranışlarda bulunmadığınızı gözönünde tutarsanız, içerisinde bir tane bile mantıklı sebep olamayacak listedir.
  • ürdün'e gittikten sonra hepten yok olan sebeplerdir. zira pamuk gibi nazik, kibar, sakin insanlardı hep. ama diğer ülkeleri bilemem, görmedim.
  • serçe parmaginin tirnagini uzatarak bir nevi kurdan olarak kullanmalari.
  • küçükken anlatılırdı bize. ama $ehir efsanesi olması ihtimali de yüksektir.

    "bu araplar balık -tavuk gibi ızgaralık etli yemekleri elleriyle yedikten sonra peçeteyle silmek yerine, ellerini koltuk altlarına silerlermi$."

    bu hareketleri bilinçaltımıza yerle$tiğinden dolayı tiksinirim hala onlardan.
  • (bkz: cehalet)
  • araplarla çalışıyor olmak.