şükela:  tümü | bugün
  • biziz o tipler,iftihar ediyoruz.

    sırf laf olsun diye 3-5 kişiyle muhatap oluyoruz hemen bi buluşma ayarlayalım,oturalım,iki lak lak edelim kafaları.
    yahu gelmiyoruz kardeşim gelmek istemiyoruz ya.
    buna net bir sebep de veremiyorum ama çok boş bir iş gibi geliyor cafe toplantıları falan.

    edit:4-5 yıldır bu kafadayım,4-5 yıldır mı depresyondayım?
    kişisel tercihlere saygı duyun ve kabullenin biraz.

    ya hasta oluyoruz ya toplum düşmanı sizin kafanızda.
  • benim. istisnasız her buluşma öncesinde gitmesem mi yaa triplerine giriyorum. arkadaşlarıma olan sevgimle ya da organizasyonla ilgili bir sorun değil bu, direkt benimle ilgili. öyle heyecanla hazırlandığım buluşmalar da pek nadir oluyor zaten. genel olarak aman gitmesem keşke diye söylenip nerdeyse hepsine de gidiyorum. güzel geçiyorlar mı çoğunlukla evet ama bu duygudan da kurtulamıyorum.
  • zincire vurup götürüyorlar sanki. bide iftihar ediyormuş. gitme o zaman amk işim var de geç. buluşma olunca da en çok bunlar kendilerini pazarlar.
  • bakıyorum da o cafe senin bu cafe benim gezen bomboş tipler kudurmuş.

    sizden ala ne var şu memlekette amk ıksırıncaya tıksırıncaya kadar oturun.
    kendinizi bi halt sanıyorsunuz ya o komik.
  • çok iftihar ettiğim söylenemez ama yıllar önceki arkadaş gruplarının buluşmaları beni çok geriyor. adeta "görüşmediğimiz 5 yılda hayatta katettiği mesafeyi gösterme etkinlikleri" gibi hissettiriyor. istisnasız kötü hissettiğim, üzgün ayrıldığım olunca ben de gitmek istemeyen bünyeye veriyorum kontrolü.
  • burdaaaa.

    "ulan kendi nikahım olsa katılmam, çağırmayın beni şu vasat etkinliklerinize" diyerek o konuyu çoktan kapattım. vıcık vıcık samimiyetsiz muhabbetler, hava atmalar, "evlilik ne zaman?" baskısı... eksik olsun. birkaç arkadaş yeter.
  • bir zaman sonra çağırmayacaklar zaten. mutlu olabilir.
  • parasi yoktur adamin.

    hicbiriniz mi dusunemedi bunu?
  • cafeden nargileciden çıkmayan, boş muhabbet seven tiplere batan tiptir.