şükela:  tümü | bugün
  • kırmızı kalemle yazılıp bir kapının altından ittirilmiştir,

    bazen hayalî:

    arkadaşım kar, sen o beyaz şarkıyı söylerken, meleklerin kanat sesleri
    eşlik eder sana.
    bu şarkı hiç bitmese, derim ben o zaman.

    arkadaşım güneş, öğretmen seni çok uzakta olduğunu söylüyor. o kadar
    uzakta olduğuna inanmak gelmiyor içimden.

    arkadaşım sokak, geceleri dışarda kalmak korkutmuyor mu seni?

    arkadaşım kuşlar, “biraz daha kalın” diyemem size. biliyorum siz de
    hemen gideceksiniz, önceki kuşlar gibi.
    arkadaşım kelebek, mektubun geldi dün. nasıl sevindim, bilsen…

    arkadaşım kedi, seninle sonra konuşuruz. önce sütünü bitir bakalım.
    arkadaşım küçük prens, bazı geceler görebiliyorum gezegenini.
    arkadaşım defter, için dışın kuş resimleriyle doldu!

    arkadaşım kalem, ne zamandır bir horoz resmi çizmedik seninle biliyor
    musun?

    arkadaşım rüzgâr, nereye gider ipi kopan uçurtmalar? bana koştuğun
    sokakları, uçurduğun şapkaları anlat!
    arkadaşım yağmur, lütfen yine yağ.

    (bkz: yıldızlı atlas)

    bazen gerçek:

    "dostum;
    bir akşamdı. herhangi bir akşam.
    istesek her gün karşılaşabileceğimiz kadar sıradan.
    içim daralmıştı. sebebi vardı.
    seni göresim geldi. konuşmalıydık.
    han'a geldim yoktun.
    eve geldim yoktun.

    şimdi gideceğim buradan da.
    kendimi... bilmiyorum

    içime düşüyorum

    mustafaaaaaaaaaaaaaaa!!!
    ünlüyorum ünlüyorum yoksun.
    kendime tek kişilik bir yalnızlık adadım şimdi.
    hoşça kal"