şükela:  tümü | bugün
  • insanı kuş gibi hissettiren his. ne varsa bugünde, şu anda var. dün ve yarın boş, bomboş.

    google drive'ın limiti aşmış olmam nedeniyle yaklaşık 2 saat önce oturup google ürünlerine yüklediğim dataları sadeleştirme listesine gittim. ne göreyim?

    eski sevgili(lerim)le o zamanlar için çok anlam ifade ederken bugün burnumdan acı acı fıslama etkisi yaratıp bugün hiçbir anlamı kalmamış giriş-gelişme-sonuç yazışmaları, bugün artık hemen hiç görüşmediğim ama görüştüğümüz zamanlarda benim makinemle çekilmiş "mutlu" fotoları nezaketen maillerine gönderdiğim insan kalabalıkları, çarşaf gibi yazılmış "sen beni yanlış anladın, o aslında öyle değildi böyleydi, sana çok kırıldım" açıklamalarıyla dolu şu an hiçbir önemi kalmamış eş dost yazışmaları, aynı pozun milyon tane varyasyonunun çekildiği fotoğraflar.... ve daha neler neler.

    dev bir geçmiş vardı orada. öyle ki bir gün oturup "yahu kime ne yazmışım ne yapmışım bakalım" diye üzerinden tekrar geçmeme imkan kalmamış bir geçmiş... ayrıca neden geçeydim ki?

    aldım elime delete tuşunu bir güzel, temizlik yapıyorum. hâlâ daha temizle temizle bitiremedim.

    tutulacak tek arşiv, ıspat yükümlülüğünde gerekecek resmi belgelerden, mâkul ölçüdeki fotoğraflardan oluşmalıdır bence. fazlası yük. az eşya ile yaşamak prensibimin sanal versiyonunu da gerçekleştirdim ve mutluyum.

    bir bavula, bir usb'ye sığabilmeli her şey.