şükela:  tümü | bugün
  • erol dernek sokağının en güzel mekanı. kışın barında, yazın önündeki masalarında bira içmesi ve o dar beyoğlu sokaklarının şahane atmosferini içine çekerek muhabbet etmesi benzersiz olan mekan.
  • taksim'deki en güzel mekanlardan biridir, hatta en güzeli olabilir. yazın dışarıdaki masalarda bira içmenin keyfi bambaşkadır, genelde her oturduğunuzda farklı müzik aletleri çalan çocuklar ellerinde para topladıkları bardaklarla önünüzden geçerler, genelde bu çocuklar çok tatlı olur ve dayanamayıp eliniz cüzdana gider.

    ayrıca mekan istediği kadar güzel olsun içinde çalışanlar insan olmadıktan sonra o mekan bok gibidir. burada çalışanlar gerçekten 'insan'. sizi hiç kasmazlar, bir şey istediğinizde garip garip bakmazlar yoksa bile bi şekilde bulup getirmeye çalışırlar. bir şikayetiniz olduğunda o şikayeti telafi ederler.

    edit:

    (bkz: #71324987)

    felaket derecede üzen mekan. bu mekanı 2013'ün başlarında keşfetmiştim o zamandan beri yıllarım orada geçti ve sahibi değiştikten sonra yaşadığı dönüşümden sonra artık önünden bile geçmeyecek olmak beni üzüyor. şimdi oradaki anılarımı düşünmeye kalksam sabaha kadar bitmez, canım sıkıldığında bile kalkar giderdim tek başıma saatlerce kitap okurdum, biramı yudumlarken sokaktan geçen çocukları izlerdim huzur bulurdum. eski çalışanlarıyla muhabbetim vardı, iyi insanlardı. şimdi rezalet hâlde.
  • güzel insan olcay tanberken'in cumartesi geceleri dj'lik yaptığı sempatik mekandır.
  • halk arasında daha çok artistler kahvesi adı ile bilinen güzide mekan.
    özellikle taksim ve civarında, çalışanlarını bu kadar iyi seçen başka bir mekana daha denk gelmedim henüz.
    sıcaklar iyice bastırsa da erol dernek sokağın gölgeli huzurlu atmosferinde buzlu bardakta biramı içeyim diye güneşli günleri dört gözle bekletendir.
  • eskiden hemen her hafta uğradığım biramı içtiğim, müdavimi olduğum mekandı. artık taksime gitmediğim için ne yaptığını ne ettiğini bilemiyorum.
  • ne zaman taksime uğrasam, yolum mutlaka buraya düşerdi. bazen gecenin başında, bazen gecenin sonunda, bazen de gündüzleri. sıcakkanlı karşılanır, çerezimi alır, biramı içer saatlerce oturabilirdim. önce taksime gitmeyi azalttım, sonra sahipleri değişip tanıdık simalar gidince de buraya gelmeyi. fakat, yine de ara ara uğramaya devam ettim. yeni sahipleriyle birlikte bar da konseptini değiştirmeyi planlıyordu, her geldiğimde büyük değişiklikten bahsederlerdi. bugün gittim ve gördüm evet konsept gerçekten de değişmiş. ben yıllardır müdavimi olduğum barda biramı yudumlarken karşımda oturan bir grup çay ile nargile içerek adını bilmediğim bir türkü açtılar ve oynadılar. bir zamanlar sour times eşliğinde vakit geçirdiğim mekan, artık lümpen kesmin takıldığı bir nargile cafe-bara dönmüştü, eski bir dostumu kaybetmiş gibiyim şu an, kelimeler kifayetsiz.