şükela:  tümü | bugün
  • vereceğim örnek aslında tam anlamıyla reddedilmek değil, ama ortam yaratsa böyle bir şekilde reddedeceği bariz olan bir kız tarafından yapılmış bir gaf.

    arkadaşımın başına orta okulda gelmiş bu olay..

    esas oğlan her zaman bindiği okul servisinde, arka cama kafasını yaslamış, gözü dalmış bir şekilde seyir halindedir. servis okuldan yeni yeni çıkıyordur, dolayısıyla yavaş yavaş giderken dışarıda ayakta bekleyen esas kız, esas oğlana doğru el sallar.. neden salladığı belli değildir.. esas oğlan boş bulunur, o da el sallayarak cevap verir.. lakin orta okul mantığı; kendini suçlu hisseder esas oğlan.. nasıl el sallarım ben? ya biri gördü de yanlış anladıysa? diye bütün gün içi içini yer..

    ertesi gün esas kızı görür okulda, yanına gider.. "kusura bakma ya dün öyle boş bulundum el salladım, biri umarım yanlış anlamamıştır.." der.. esas kızın cevabı ilginçtir, hafif tebessüm eder; "boşver ya, zaten kimse seninle çıkmaz ki..."

    işin en kötü yanı, kız bunu laf sokmak amacıyla dememiştir, hatta kırdığı büyük potun farkında bile değildir hanım kızımız.. çocuğun özgüveninin üstüne kaynar suları boşaltır fütursuzca...
  • efendim ne güzel birşeymiş bu böyle..ferahlayıveriyorsunuz...böyle bir rahatlık bir hafifleme...zönk diye kalıyorsunuz gelen cevapla. zehirzemberek hem de. ne desem diye düşünmenin verdiği telaşla sözcükler karmançorman uçuşuyor kafanızda..sonra bir de bakıyorsunuz gerek yok!, zaten aşağılanmışsınız bir kere..yenen gol çıkmıyor...atıyorsunuz iki yaş üzüm efe..oooh misss...deneyin, vazgeçemeyeceksiniz.
  • "benim için diğerlerinden çok farklısın."
    "seni üzecek bir şey yapmam."
    " e ben seninleyim!"*
    "olabilirdi; çok farklı olabilirdi seninle."
    "seni özledim."
    "kendimi sana kaptırmaktan korkuyorum!"
    "seninle seks bile yapmadık!"
    "sen neyin peşindesin?"
    "arama beni, mesaj da atma; bir daha görüşmüyoruz!"
    "demek ki sen değilsin; bunu anlamamak için salak olmak lazım!"
    "yolda görsem selam vermem!"
    "kal dersen, gitmem"
    "gel buraya, sarıl bana!"
    "nedir bu, söylesene!"
    "hep yanımda olacak mısın, söz mü?"
    "gerçekten değer vermesem, şu an burda olmam."
    "ben gayet dürüst davrandım; açık açık söyledim her şeyi!"
    "bu konuda 100% sen suçlusun!"
    "başarı ve mutluluklar dilerim!"

    daha başlamadan yukarıdaki cümlelerin tamamını sarf etme dengesizliğini göstermiş bir insan aşağılasa nolur, reddetse nolur; reddederken aşağılasa, aşağılarken reddetse ne değişir? çok şey! büyük bir kazadan kıl payı kurtulunmuş olur! hayatımı zehir etmeme izin vermediğin için teşekkür ederken ben de sana başarı ve mutluluklar dilemeyi bir borç bilirim.
  • skindirik egosundan beslenen ezikler olduğu sürece, nesilden nesile aktarılacak terbiyesizliktir.
    kimi zaman da, -amiyane tabirle- size ufak ufak yavşayan birinin, ilginizi farkettiği an girdiği abuk-subuk triplerdir.
    - ne bileyim işte, özelsin benim için, mutluyum, seviyorum galiba!?
    + ahaha sende mi? sen de sıradanlaştın ya, pes!
  • lise 3’ün bittiği yaz.

    ben : senden çok hoşlanıyorum benimle çıkar mısın x ?
    x : seninle çıkarsam arkadaşlarıma ne derim ?