şükela:  tümü | bugün
  • bildiğimiz asansör fobisinden çok farklı olarak, genellikle evine dönen bireyin asansördeki boş vaktinde, çantasında yada cebinde bulunan anahtarı hazır etme amacıyla ortaya çıkarması ve çıkan anahtarın asansörle kapı bölümü arasından asansör boşluğuna düşmesini kapsayan fobi. "ya elimden kayar da düşerse? ya kapıda kalırsam? ya şarjım da tam bu sırada biter de saatlerce kapıda kalırsam?" gibi paranoyak düşünceleri barındıran ve işbu bireyin anahtarına sıkı sıkı sarılmasına sebebiyet veren fobi.

    ayrıca (ara: fobisi)
  • evet evet var boyle bisey. gerci gozumun onunde gerceklesmese ne alaka derdim bu fobiye. asansore tesadufen beraber binmek uzere oldugumuz sagir-dilsiz cift tum anahtarlarini dusurunce araliktan, caresizce ve sessizce bakakaldik ardindan. ve sonra biri olaya gulerken digeri panik sesleri cikarirken ve ben acaba o araliga el sigar mi diye care bulmaya calisirken, sizi tutmiyalim dedi gulen taraf ve ben onun konusmasina sasirirken asansore binip yukari cikarken asansorun asagi inerken* anahtarlari nasil da ezecegini ve cilingirle baslayan ugraslar zincirinin ne kadar pahali ve cefali olacagini hayal ettim. artik evet benim de nurtopu gibi bir asansor bosluguna anahtar dusurme fobim vardi.
  • vakti zamaninda vardi benimde boyle bir fobim... taaa kiii bir gun bu fobim gerceklesip anahtarlarim asagita dusunceye kadar. ustelik yalniz yasiyorum ve anahtarlarin yedegi falan tabiki yanimda degil... ee peki ne yapildi??
    hemen kapiciya gidildi. kapici asansoru 2. kata cikardi ve asansoru devre disi birakti. sonra da asansorun asagidaki bosluguna inmeyi saglayan merdivenleri kullanarak 1 metre kadar asagiya indi. bir iki dakikalik aramanin sonunda tum anahtarlarimi topladi ve bana verdi. tek zarar goren anahtarligim olmustu... uzuldum ama aglamadim.