şükela:  tümü | bugün
  • yerin dibine batasıca iticilik. son yıllarda iyice belirginleşti bu. bakın eski maçlara, böyle bir şey yok. kaç kişiyi çalımlayıp asist yapan süper yıldızlar, herkes gibi golü atan oyuncuya koşuyor, golü atan da "sen, sen" yaparak onun hakkını veriyordu genelde ve takım olarak seviniyorlardı. işin normali budur.

    bir de şimdikilere bak. garip garip yere bakmalar, cool tavırlar, ayrı yöne koşmalar, gol sevincine katılmamalar, herkes bana koşacak derken göt gibi kalmalar ya da herkesin gerçekten kendine koşması ve golü atanın göt gibi kalması vs. vs.

    bu sevimsizlik en net şekilde cristiano ronaldo'yla belirginleşti. gerçi o, bırak asist yapmayı, kaçırdığı golü başkasının tamamlamasına falan da sevinmiyor, "nasıl ben atamam yaa!" diyerek tuhaf triplere giriyor. geçen betis'i 1-6 yendikleri maçta asistin asistini yaptı diye tribe girdi herif. gülerek sırtını dönüyor falan. kırk yılın başı müthiş bir asist yapan pepe mahçup oldu. bizim ligdeki asistlere bile bakıyorun durum aynı.

    tepedeki bu egosu yüksek "bütün övgüyü ben alcam lan" diyen heriflerin başlattığı ve aşağıya doğru iyice yayılan bu itici sevimsiz hareketler iyice çekilmez oldu. bırakın bu ayakları, herkes her şeyin farkında zaten havanız kime. hakkınızı verirler merak etmeyin.