şükela:  tümü | bugün
  • fiziksel değil ama ruhsal manada ölmeyi anlayabiliyorum..insan sevdiği kadar sevilmiyor ya da sevmek ya da sevilmek artık yetmiyorsa arada mesafeler de varsa bir daha kimseye böylesi inanamayacağını ve böylesi aşık olmayacağını biliyorsun aslında ..ve bunu kabullendiğin andan sonra da asla eski sen olamıyorsun.. biri seni sevse de ve sen bunu bilsen bile aklından çıkardığını düşünsen de kalbin sürekli hatırlatıyor ve onca yanlışa vsye rağmen hala ona bağlı olduğunu haykırıyor.. ve bu bir kere değil hergün ölmeye benzer bir acıyla seni yaşamaya zorluyor..aşk böyle bir şey sanırım.. en büyük mutlulukla en büyük acının kesişim kümesi..

    ben yine şiire bağlarım burdan neyse şimdilik bu kadar..
  • (bkz: denedim yabışıyo)

    yani olmuyor böyle bir şey. aşk acısı dediğin şeyin en kralı bile kılıftır hafız. artık ne sokuyosan içine. altına sıçtıkların olur, bencilliğin olur, dürüstlük kılıfına soktuğun bencilliğine bir kılıf daha araman olur. olur yani.

    gökyüzüne bakarak umud etmek ne kadar rezil bir şey ise, başını eğip umutsuzluğa bağlanmak da bir o kadar rezildir.
  • bütün insanlar kaza, yaşlılık, tedavisiz bir hastalık, ani bir kalp kriziyle ölürken aşk yüzünden ölenin bir hikayesi, herkese dokunan bir anlamı olur elbette. aşk herşeyse ve ölüm herşeyin sonuysa mantıklı bile olabilecek ölüm çeşidi aslında. insan aşk yüzünden ölebilir, ölmeyi bekleyebilir, hasta olabilir, delirebilir.
    (bkz: kara sevda)
    (bkz: kırık kalp sendromu)
  • (bkz: padme amidala)
  • iki seçeneklidir ki ya bok yoluna gidersiniz ya da ölümünüze bir anlam katarsınız. bok yoluna gitme kısmı basit. aşkınızın karşılığı yoksa bok yoluna gitmiş olursunuz. verdiğiniz sevginin, değerin milyonda birini hissetmeyen biri için yok olursunuz. insanın başına gelecek en büyük felaketlerden biridir sanırım.

    anlam katma kısmı da kısmen değişken aslında ama başlamışken devam edelim. varoluşumuzdan beri insanlar doğup ölüyor. kimileri inançları gereği tekrardan doğacağını düşünüyor, kimisi çürükçüllere yem olacağını düşünüyor. kimisi belki de hiçbir şey düşünmüyor. ama sonuçta varılan ortak nokta belli, ölüm. karşılıklı duyulan aşka dair yaşanan ölüm bence başa gelebilecek en güzel ölüm şekillerinden biri. her ne kadar içinde bulunduğumuz yüzyılda bu tip ölümler genelde dizi ve filmlerde olsa da en azından insan düşünce sistemindeki böyle bir şeyin varlığı bile samimiyetin yok olmadığını göstermesi açısından çok iyi.

    şahsen verdiğim son nefesin belediye çukuru, kaza kurşunu, saçma bir kaza şeklinde vuku bulmasındansa bir aşk yüzünden gülümseyerek ölmek daha güzel. en azından bir sebebi vardır.
  • mecnunluk sularında bir oluştur...
    bir çeşit yalandan ölmek.
    "vatan millet sakarya" ölümlerinden daha insanidir.
    keşke sayılmaz deyip, geri yollayan bir tanrı olsaydı.
  • ayıplanmayacak olandır.
    "tahir olmak da ayıp değil
    zühre olmak da
    hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil" demiş şair.*
  • werther salgınına uğramaktır.

    (bkz: die leiden des jungen werthers)
    (bkz: werther etkisi)