şükela:  tümü | bugün
  • divan edebiyatı felsefesi. yıllar yılı platonik olup elde edince bırakan insanın içinde bulunduğu durum. hiçkimseyle uzun süreli ilişki kuramama, ama bir şekilde hepsini çok sevme hali. "sen akıllanmazsın" denilen kişi olma..

    ayrıca (bkz: ben seviyorsam sen bahanesin)
  • (bkz: aska alisik)
  • bir şair tarafından* "ben seni değil, seni sevebilme ihtimalini sevdim" cümleleri ile de yorumlanmış, anlatılmış, tamamlanmış, ya da betimlenmiş olay.
  • insanın hayatında sürekli aşka ihtiyacı olması, aşk araması ve olmayınca da kötü hissetmesi (bkz: kotu hissetmek) ve arayış içine girmesi durumuna verilebilecek ad.
  • yilmaz erdogan* tarafindan da ortaya atilan bir du$unce bicimi. buyuk ihtimalle sevilen ki$i tarafindan sevilmeme ya da terkedilme durumlarinda bulunmu$tur.
  • shakespeare' in romeo' su icin kullanilan tanimlama
  • karşısındakinden çok, ona karşı hissettiklerinden çok, onu sadece bunları hissettirdiği için seven kişiliklerin durumu. lakin bunlar gelip geçici olduğu için bu tarz insanlar "sipsevdi" şeklinde yorumlanmıştır.
  • aşkı hissederek yaşayan insanların yaşama biçimi. o insanlar, birine tutulmalıdırlar. hayatlarındaki en üst ve nihayi amaç o aşık olduğu kişiye ulaşmaktır. ama istemezler de ulaşmak bi yandan, çünkü amaçsız yaşanmayacağı gün gibi ortadadır. aşık olduğu kişiye ulaşınca, onu kafasındaki gibi görememe korkusu da olabilir bi yerde...

    bir nevi çile çekmelidir bu kişiler. onu düşünüp keyfi kaçmalı, depresif müzikler dinleyip alkol tüketebilmedir. ya da tam ters olarak, depresif muzik dinleyip alkol tükettiği gecelerde onu düşünüp keyfi kaçabilmelidir. bu, asla onunla yapılabilecek bişey diildir. bu yüzden kişi temelde ona değil, ona olan aşkına aşıktır.
  • (bkz: sufi)