şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle tanım,

    ofiste masası yığınla iş dolu iken eski bir maile gözü takılan ve 5 sene önceki unuttuğu yaşantısını hatırlayan bir klasik insancığın hikayesidir.

    hayatımın hiçbir anını planlı yaşamadım, tıpkı bu başlık gibi.
    seneler önce kimseye anlatamadığım şeyler yaşadım.
    nasıl bir psikoloji ise kendime mailler yazdım kitap yapacaktım. sonra savrulduk tabi şimdi evli sabah işe akşam eve dönen robot gibi otomatik pilotta yaşayan aptal birisiyim. kel ve göbekliyim üstelik.

    her neyse direkt kendime attığım maillei crl+c ve ctrl +v ile paylaşabilirim.
    yarım kalan bir kitabın ufak girişi sadece...

    buyrun;

    cxxxr xxxxi <cxxxxxli@hotmail.com> 27 ocak 2014 14:45
    alıcı: cxxxxxi <cxxxxxxi@hotmail.com>

    evet başlıyoruz...

    uzun soluklu bir hikayenin kısa metrajı bu...

    burayı dinle

    geçmişe sığınacak değilim.

    fakat silip atmanın; en azından bu ilişki için bu denli rahat ve kolay olabilmesini algılamak istemem

    sene 2014 ve yıkımın başlangıcı...

    yaşanılanların sığacağı yer kalmamışken tüm benlik ve hayatımıza işlemişken nasıl silip atacaksın ?

    şuan 85 günüm var elim kolum bağlı askeriyedeyim.

    hayatımın aşkı dediğim insan ile ayrılığım 2 seneyi aşkın sürmüş ve ikimizde başka insanlar ile yaşam denilen bu sonu belirsiz serüvene adımlar atmıştık...

    bir gün, ki o bir günler çok,

    bir gün, kendime yanımda olması gereken insan, benim yanında olmam gereken insan kim diye sordum
    ve harekete geçmek ile kaybedeceğim hiçbir şey olmadığının farkına vardım

    evet hep klasik argümanlarda hayattan bahsedilir hayat işte savurur götürür insanı
    biraz daha muhafazakar deyiş ile kader nasip kısmet...
    daha realiteye göre ise olanaksızlıklar ve yapılan yanlış stratejik hatalar...

    bunun adı her ne zıkkım olursa olsun mutsuzum...

    yaşam denilen bu kavganın ilk raundunda öyle bir hezimete uğradım ki bir el daha atmak için her yolu her şeyi denerdim.

    günlerce saatlerce bir şans daha diledim elimde kadeh ile...

    sonra neden şansı kendim yaratmayı denemiyorum ki dedim...

    evet şansı kendin yaratma, emin ol ki hiç bir boka yaramayan bir yol
    kendinden emin ve kararlı bir şekilde gidilen yolda hiç ama hiç ummayacağın sonuçlara sürüklenebileceğimi nasıl bir terime sığdıracağımı şaşırmış durumdayım...

    çok çok uzatmak çok çok az yazmak istiyorum

    seni istiyorum evet ama nasıl...

    ki sen beni istememene rağmen.....

    burayı dinle

    bir taraf kişisel gelişim para güç makam vs....
    diğeri maddecilikten öte iç ses manevi yaşam duygular hisler...
    ya da hiiç biri basit bir inat yıllarca uğraşın sonucunu alamamaktan kişisel bir hırs kendine yenik düşme...

    o kadar çaresizimi ki buraya yazmaya dahi utanıyorum
    seni insanların anlamasını beklemek bir hata evet
    otoyolun kenarındaki yaralıya birçoğu görmezden gelip geçebilir doğru çünkü hayatlarındaki o 15 dakika onlar iiçin daha önemlidir makul...

    kendi canından olanların senin bağırışlarına kulak tıkaması ve o yola 2 ci kez, araçların arasına bile bile dalman karşıda seni bekleyene ulaşmak için yarı yolda...

    - sende koş sende koş ortada buluşalım.... !!!
    'koşarken' - sende koşş!!!

    evet şuan çırpınıyorum ve karşıda beni bekleyen kimse yok

    yanımdan bana bakıp geçenler çok
    fakat en acısı yolun diğer tarafında kalan ailem...

    şimdi ayağa kalkıp onların yanına dönmemi bekliyorlar hemde hiç kımıldamadan...
    kalkamıyorum ki bilmiyorlar...

    http://www.youtube.com/watch?v=aqzsdldoruw

    not: orjinale sadık kalınarak yazım hataları düzeltilmemiştir.
    devamını bir 5 sene sonra atarım umarım.

    olm çok zordu lan.
  • bende terk edilmiştim. 2002 yılına kadar hayatımda toplasan 8-10 hatun olmuştu sonra önüme geleni sktim.
    300 barajını kısmetse 2020 de geçeceğim.
  • er ryan'ı bile terketmediler oysa...