şükela:  tümü | bugün soru sor
  • türk silahlı kuvvetlerinde erata verilen yemeklerdir.

    eğer temiz ve düzgün yapılsa, gayet doyurucu besleyici yemeklerdir. ancak, kahvaltıların pek doyurucu olduğu söylenemez. şimşek gofrette olmasa aç kalır asker *. acemiliğimi yaptığım yerde pek temiz değildi, yemekleri zoraki yerdik. tuz bile bulamazdık, yemekhanede su içtiğimi hatırlamam, pislikten dolayı. ancak usta birlik on numaraydı ve temizdi de. ilk yemekhaneye girdiğimde yanlış geldim herhalde diye düşünmüştüm. porselen tabak, peçete, cam bardak, baharat vs. lüks bunlar asker için. yemeklerde gayet güzeldi, tabağın içerisinde ne olduğunu anlayabiliyordun en azından.
    genelde neyin mevsimiyse ondan bol bol çıkar ve asker bıkar. çok sık et çıkar. balık, kırmızı et, tavuk. balık baya çok çıkardı. çok olunca bıkıyor insan. bazende çiğ olurdu maalesef. tüm türkiye'de erata aynı menü çıktığını söylerler ama emin değilim.

    birgün destek grup komutanı olan albay tüm eratı toplamıştı. sıkıntıları dinlemek için iyi adamdı vesselam. rütbelileri çıkarırdı dışarı. rahat olsun asker diye. bir asker ile şöyle bir konuşması oldu.

    asker: komutanım çok balık çıkıyor.
    albay: ne güzel işte biz evde bulamıyoruz bazen.
    asker: ama kafasıyla birlikte pişiriyolar ve biraz çiğ oluyor.
    albay: ee balık bildiğim başı ile birlikte pişirilir ve tam pişirilmez.
    asker: ama komutanım kafası bize bakıyor, yiyemiyorum.

    tabi herkes gülüştü albayda güldü ve "tamam hallederiz evladım" dedi.
  • hindi eti çıktı neredeyse her gün ondan tiksindik. bir keresinde ayranın içine 30-40 cm uzunluğunda marul doğranmış arada çamur da vardı cacık demişlerdi galiba. bir de bamya çıkmıştı.
    asker: "bu ne amk g3 mermisi gibi"

    (bkz: bedelli yapanlar için hazır asker spoileri)
  • ihaleyle ucuza bulunan ne varsa ondan yapılan yemeklerdir. yoksa 45 gün üst üste kadayıf tatlısı çıkmasının hiçbir anlamı olamaz.
  • 50 kişiye yapılan yemek ile 1.000 kişiye yemek farklılık göstereceğinden ;

    karakolda askerlik yapmış jandarma erinin askerlik anılarında iyi,
    alayda askerlik yapmış herhangi bir erin askerlik anılarında kötü olarak anılacak yemeklerdir.
  • eldeki malzemeye göre değişen şeylerdir. örneğin askerliğinizin ilk ayında bitmesi gereken tavuk rezervini tüketen bir birliğe denk gelip günde 2 öğün tavuk suyuna tavuk eti çorbası, tavuklu pilav, fırında tavuk, tavuklu hoşaf ve tavuklu ayva gibi bir menüye denk gelebilirsiniz ve tavuk seviyorsanız bu sizin için gayet güzel bir menü. (evet tavuklu hoşaf ve ayva. hayvanı içerde nasıl hunharca parçalıyorlarsa hoşafın içinden ve ayvanın üzerinden dahi tavuk parçaları topluyorduk.) mesela o tavuklar bittikten sonra yapılan ihalede ise komutanın canı karnabahar almak istemiş olabilir bu sefer de günde 3 öğün hindi kıymalı karnabahar çıkar. karnabaharı sevmiyor olabilirsiniz hindi içinse (bkz: askerde hindi eti diye yenen yaratık) ancak merak etmeyin askerliğinizi yemekhane harici yemek alternatifi olmayan bir yerde yapıyorsanız 3. gün en sevdiğiniz yemek karnabahar olacaktır. yemeğe geç kaldığı için defalarca ekmek arası pırasa yemeği yemiş biriyim tecrübeyle sabit ki en midesi kaldırmayan, reflüsü yüzünden her yemeği yiyemeyen insan bile askerlik ortamında o çatalda dünden kalma karnabahar parçalarını temizleyip hindili karnabahara yumuluyor.
  • 2. veya 3. sınıf yemeklerdir çok bir şey beklenmez ama karnın doyar bazı üs bölgelerinde aç kalırsın yemekleri yiyemezsin bile. bazı vatandaşlarımız şartları imkanları görseniz askerimize bu mu layık diyebilirsiniz insan en iyisi olsun ister ama imkanlar bu yapacak bir şey yok. bazı yerlerde de çok iyi yemekler çıkar nasip.
  • birlikten birliğe değişen yemeklerdir. hvkk'da askerler için ayrı şef, astsubaylar için ayrı şef, subaylar için ayrı şef, generaller için ayrı şef çalışır. dolayısıyla yediğiniz yemek diğer birliklere göre daha güzel ve daha tazedir. (askerler için olan yemeklere; misal makarna dağıtılmışsa ve o gün denetçi subay yemekhaneye gidecekse, bir anda "peynirli" makarna olur. saniye sekmez. 10 saniye içerisinde makarna/peynirli makarna olur. tuhaf.)

    kütahya'da tugay'da bsg isimli bir firma yemek verir. tabi ki sadece askere. şöyle özetlemek gerekirse; tavuk suyu çorbasının içinden bildiğin deri çıkar, tavuk eti yerine.

    gata'da nispeten daha iyi yemek çıkar askere.
    kütahya askeri hastane yemekleri fena değildir.
    eskişehir inzibatta yemekleri asker yapar. bol kepçedir. pek lezzetli olduğunu söyleyemem. askerden ahçı ne kadar olursa.

    istanbul'da ki birliklerin yemekleri fena değildir.

    ama doğu?

    doğu da asker 2 ay geçinir kumanya ile. malzeme gelir karakola, idareli gitmek gerekir. gelemeyebilir bir daha.

    son olarak; helva verirler, cep boyu. yanında su vermezler ama. helvayı yersin, su içemezsin. gececiler için bayat çay olur.

    yani, asker umduğunu değil bulduğunu yer. inanın rus ordusunun yemeklerinden daha iyidir bizim askerin yedikleri.
  • tsk'nın büyük ayıbı olan, devletin, türk toplumunun utanması gereken yemeklerdir.

    bilhassa acemi birliklerinde çıkan yemekler küfür gibi. hoş, usta birliklerinde de durum çok farklı değil.
    bu yemeklerin doyurucu olmamasını geçtim, ağıza sürülecek şeyler değil. sabah çıkan yumurta yumurtaya benzemiyor, verdikleri zeytin zeytin değil, reçel diye verdikleri şeyin ne olduğu belli değil. öyle iğrenç kalitesiz yağlarla öyle berbat malzemelerle öyle rezil yemekler koyuyorlar ki askerin önüne, çocuklar resmen aç.

    ziyarete giden aileler çocuklarını görmekten önce yiyecek ne götürsek telaşına düşüyorlar. ziyaret alanı piknik yeri gibi oluyor annelerin kaplarıyla tencereleriyle termoslarıyla. çünkü askerlerin hepsi şikayetçi, hepsi aç. güzel bir bardak çay bile verilmiyor. çay diye bulaşık suyu gibi leş bir şey veriyorlar.
    askerlere sorunca lezzetli olmasın tamam ama bu kadar da iğrenç olmasa en azından yenilebilir olsa aç kalmasak diyorlar.

    nerelere ne paralar akıtılıyor. burası kışlalardaki askerine adam gibi düzgün bir yiyecek bile sağlayamayacak kadar zavallı bir ülke mi? türkiye bu mu yani? türk askeri buna mı layık?

    bu çok çok büyük ayıptır. rezilliktir.
    türkiye cumhuriyeti'nin utanç verici yüzüdür askerde yemek diye verilen o ne olduğu belirsiz şeyler.

    bunu bütün komutanlar yetkililer, bu işi düzenlemesi gereken kişiler eşek gibi domuz gibi biliyorlar ama içlerinden biri bu böyle olmaz bu yemekleri düzeltmemiz lazım demiyor. bu da işte tipik türkün bana ne'ciliği, tembelliği, kulağının üstüne yatması, kendi rahatsa gerisini umursamaması olayı.

    türk ordusu. dünyanın 8. en büyük, güçlü ordusu. askerinin karnını doyurmaktan, düzgün bir yemek verebilmekten aciz.

    milli rezillik, ayıp, utanılması gereken bir durum.